Mentionsy
Nie takie obce – rozmowy o przekładzie #14 | Dino Buzzati
Nowy przekład czy nowe odczytanie? W kolejnym odcinku „Nie takie obce” Grzegorz Wysocki rozmawia z Katarzyną Skórską, tłumaczką, italianistką i badaczką literatury włoskiej, o twórczości Dina Buzzatiego oraz kulisach pracy translatorskiej.
Punktem wyjścia jest nowe wydanie „Pustyni Tatarów”, ale rozmowa szybko wykracza poza jedną książkę. Mowa o przekładach klasyki, kolacjonowaniu dawnych tłumaczeń, decyzjach dotyczących tytułów, relacji między tłumaczem a tekstem oraz o miejscu Buzzatiego w literaturze włoskiej i polskiej. T
o spotkanie o czytaniu, tłumaczeniu i nieustannym powracaniu do książek, które z każdą lekturą znaczą coś innego.
Rozdziały (7)
Podróżnicy do Dworca Łódź Fabryczna, spotykają się z Katarzyną Skórską, tłumaczką i literaturoznawczynią, która wspomina o swoim biograficznym i profesjonalnym kontekście.
Katarzyna Skórska opowiada o swoich przekładach, w tym Pustyni Tatarów Dina Buzzatiego, i omawia proces kolacjonowania i pisania posłownia do nowego wydania.
Katarzyna Skórska omawia pozycję Dina Buzzatiego w polskiej i włoskiej literaturze, jego znane powieści i wpływ na kulturę.
Rozmowa koncentruje się na procesie kolacjonowania przekładu Pustyni Tatarów oraz decyzji o nowym przekładzie. tłumacz opowiada o swoim doświadczeniu w kolacjonowaniu, zmianach wprowadzonych w stosunku do oryginału i nowych przekładach klasyków.
Rozmowa koncentruje się na kolacjonowaniu i nowych przekładach klasyków, w tym omówienie zmiany tytułów, takich jak 'Lampard' zamiast 'Gepard' w 'Il Gatto Pardo' oraz analiza nowych przekładów, takich jak 'Wielki Gatsby' i 'Pustynia Tatarów'.
Rozmowa koncentruje się na Pustyni Tatarów, analizie jej treści i przekładów, a także na jej recepcji, w tym wśród wojskowych i w filmie.
Katarzyna Skórska opowiada o swoich marzeniach translatorskich, w tym o przeniknięciu się pracami Mariego, Michela Mari i Luigi Malerbe, a także o swoich przekładach Buzzatiego.
Szukaj w treści odcinka
Ja na przykład zdjąłam z półki Pirandella śp. Mattia Pascal w przekładzie Stanisława Kasprzysiaka dawno temu, to było 20 lat temu i zaczęłam sobie nie tyle kolacjonować, co oglądać, co Kasprzysiak zrobił.
Bo takim trendseterem w naszym środowisku był właśnie wymieniony wcześniej Stanisław Kasprzysiak.
Stanisław Kasprzysiak miał na koncie kilka nowych przekładów.
To był Lampard przez Kasprzysiaka zatytułowany Gepardem.
Jeżeli to pamiętam, a mówię, mogę nie pamiętać, to też chodziło chyba, Kasprzysiak chyba pisał, że to właśnie, że w tym herbie jest po prostu gepard, a nie lampard, nie?
Tam nie ma tej ironii, o której Kasprzysiak pisze.
Tu mogę się wypowiedzieć jeśli chodzi o literaturę, w zasadzie nie do końca tylko, bo Gepard Lampard też, ale Kasprzysiak jest autorem dwóch nowych tytułów, bo jest właśnie ten śp. Mattia Pascal,
Ostatnie odcinki
-
Humanistyka na mieście #11 | Artystyczne prakty...
10.07.2026 04:45
-
Występy gościnne #24 | Brutalizm naszych czasów
07.07.2026 04:45
-
Występy gościnne #23 | Literatura w Iranie. Pis...
03.07.2026 04:45
-
Występy gościnne #22 | Samotność wszystkich miast
30.06.2026 04:40
-
Teksturion #9 | Themersonowie
26.06.2026 04:50
-
Humanistyka na mieście #10 | Trzy ekologie
23.06.2026 04:40
-
Horyzontalia #1 | Focus na Śląsk
19.06.2026 04:50
-
Występy gościnne #20 | Obrazy wierszy
16.06.2026 04:40
-
Fakcje #3 | El Akkad
12.06.2026 04:40
-
Nie takie obce – rozmowy o przekładzie #14 | Di...
09.06.2026 04:40