Mentionsy
Nie takie obce – rozmowy o przekładzie #14 | Dino Buzzati
Nowy przekład czy nowe odczytanie? W kolejnym odcinku „Nie takie obce” Grzegorz Wysocki rozmawia z Katarzyną Skórską, tłumaczką, italianistką i badaczką literatury włoskiej, o twórczości Dina Buzzatiego oraz kulisach pracy translatorskiej.
Punktem wyjścia jest nowe wydanie „Pustyni Tatarów”, ale rozmowa szybko wykracza poza jedną książkę. Mowa o przekładach klasyki, kolacjonowaniu dawnych tłumaczeń, decyzjach dotyczących tytułów, relacji między tłumaczem a tekstem oraz o miejscu Buzzatiego w literaturze włoskiej i polskiej. T
o spotkanie o czytaniu, tłumaczeniu i nieustannym powracaniu do książek, które z każdą lekturą znaczą coś innego.
Rozdziały (7)
Podróżnicy do Dworca Łódź Fabryczna, spotykają się z Katarzyną Skórską, tłumaczką i literaturoznawczynią, która wspomina o swoim biograficznym i profesjonalnym kontekście.
Katarzyna Skórska opowiada o swoich przekładach, w tym Pustyni Tatarów Dina Buzzatiego, i omawia proces kolacjonowania i pisania posłownia do nowego wydania.
Katarzyna Skórska omawia pozycję Dina Buzzatiego w polskiej i włoskiej literaturze, jego znane powieści i wpływ na kulturę.
Rozmowa koncentruje się na procesie kolacjonowania przekładu Pustyni Tatarów oraz decyzji o nowym przekładzie. tłumacz opowiada o swoim doświadczeniu w kolacjonowaniu, zmianach wprowadzonych w stosunku do oryginału i nowych przekładach klasyków.
Rozmowa koncentruje się na kolacjonowaniu i nowych przekładach klasyków, w tym omówienie zmiany tytułów, takich jak 'Lampard' zamiast 'Gepard' w 'Il Gatto Pardo' oraz analiza nowych przekładów, takich jak 'Wielki Gatsby' i 'Pustynia Tatarów'.
Rozmowa koncentruje się na Pustyni Tatarów, analizie jej treści i przekładów, a także na jej recepcji, w tym wśród wojskowych i w filmie.
Katarzyna Skórska opowiada o swoich marzeniach translatorskich, w tym o przeniknięciu się pracami Mariego, Michela Mari i Luigi Malerbe, a także o swoich przekładach Buzzatiego.
Szukaj w treści odcinka
Drugim tłumaczem był Alojzy Pałasz, co ciekawe, też był romanistą, więc może tutaj kwestia tej sławy francuskiej, o której ja mówiłam, może też zaważyła na polskim losie Buzzatiego.
Alojzy Pałasz przetłumaczył tylko Pustynię Tatarów i tylko jeden niewielki dosyć wybór opowiadań Buzzatiego.
Ja nawet pytałam w Piwie, bardzo byłam ciekawa, czy Alojzy Pałasz ma jakąś swoją teczkę, bo tłumacze różni mają swoje teczki jeszcze w tych starych wydawnictwach, no ale tam nie ma nic w tej teczce, jest tylko umowa.
Ja mogę powiedzieć o zmianach ważnych, takie, które pamiętam, bo czasem są to naprawdę rzeczy zupełnie, powiedzmy sobie, nieistotne z punktu widzenia warsztatu, może nie warsztatu, stylu, który Alojzy Pałasz nadał tej książce w języku polskim, bo jest to po prostu bardzo piękne.
Ja je scaliłam oczywiście i ja myślę, że tego nie zrobił, tego zdania nie pociął Alojzy Pałasz.
Ważną zmianą, czymś co udało się przywrócić, ja myślę też, że tutaj nie zmieniałam, ja może nawet wróciłam do czegoś co zrobił Alojzy Pałasz, albo na co mu nie pozwolono, albo ktoś mu właśnie to wymienił, albo może Alojzy Pałasz to rozwiązał inaczej, to się nie spodobało i dlatego doszło do tej zmiany.
Ostatnie odcinki
-
Występy gościnne #22 | Samotność wszystkich miast
30.06.2026 04:40
-
Teksturion #9 | Themersonowie
26.06.2026 04:50
-
Humanistyka na mieście #10 | Trzy ekologie
23.06.2026 04:40
-
Horyzontalia #1 | Focus na Śląsk
19.06.2026 04:50
-
Występy gościnne #20 | Obrazy wierszy
16.06.2026 04:40
-
Fakcje #3 | El Akkad
12.06.2026 04:40
-
Nie takie obce – rozmowy o przekładzie #14 | Di...
09.06.2026 04:40
-
Występy gościnne #19 | Imiona Krymu
05.06.2026 04:40
-
Na południe #2 | Wyobrażona inność, peryferyjna...
02.06.2026 04:40
-
Gdzie mieszkają książki #3 | Dzień Dziecka
01.06.2026 06:19