friendzone - perspektywa kobiety

No tak, no bo co masz zrobić? No bo tylko będzie ci tyłek zawracał. Ale Dawid nie odpuścił. Pisto z fejkowych kont. Jezu, to też jest creepy. Żalił się, próbował wzbudzić we mnie już wyrzuty sumienia. Mówił, że złamał mu serce. Że już nigdy nie znajdzie takiej jak ja. To na pewno. Że pocałunki coś dla niego znaczyły. Tworzył kolejne konta, kolejne wiadomości. Z czasem zaczęłam się go bać. Wiedział, gdzie mieszkam, wiedział, gdzie chodzę do szkoły. Przez wiele miesięcy stalkował mnie z fałszywych profili. No to już trochę popłynął sobie. Ostatni raz odezwał się w styczniu tego roku. Chciał rozmowy, mówił, że się zmienił. Pytał, dlaczego go tak zostawiłam, dlaczego go tak zraniłam. Napisał, trafiłam na takie szmaty, że ciebie wspominam najlepiej. Narzekał na inne dziewczyny, że go też zraniły.

Dzięki niemu wiem, że to, co było z Dawidem, nie było miłością. To był układ, w którym miałam dawać wszystko, a dostawałam tylko rany. Wciąż pracuję. No bo on się uczył związku na tobie. On się po prostu uczył związku na tobie. Taka jest prawda. I później po prostu jak ci stracił, to zrozumiał. No tak, tak jest, tak jest. Ciąż pracuję nad zaufaniem, nad samooceną, nad wyrzuceniem z głowy tej myśli, że byłam naiwna. Ale mam przy sobie partnera, przyjaciół i jestem szczęśliwym człowiekiem. Z perspektywy czasu to doświadczenie było trudne, ale ważne. Dlatego chcę przekazać coś innym besties. Nie wchodźcie dwa razy do tej samej rzeki. Nie zmieniajcie się, by ktoś was pokochał. I nigdy nie zmuszajcie się do czegoś tylko po to, by ktoś został przy was. Bo jeśli tak naprawdę was skocha, zostanie mimo wszystko. Dziękuję, jeśli moja historia pojawia się w podcaście, ściskam was wszystkie.