POWOŁAŁA SIĘ NA NIEPISANE PRAWO. CZY JEJ OBRONA ZADZIAŁAŁA?

Audrey Campbell Jacob była najstarsza z ośmiorga dzieci Jessie i Edwarda Jacobów. Jej ojciec pracował jako urzędnik sądowy w Fremantle. Była raczej cicha. Zamiast brylować na prywatkach, wolała siedzieć w domu przy sztaludze. Kochała malować. Podobno miała do tego smykałkę, ale nie mi oceniać. Była wysoka, szczupła i poruszała się z gracją godną damy. Miała ekspresyjne oczy i wiecznie zamyślony wyraz twarzy. Określano ją mianem wiecznej myślicielki. Jej lico było dość liche, wydawała się wychudzona, ale przy tym jej rysy były naprawdę przyjemne dla oka.

Od początku starał się namieszać w jej małżeństwie, ponieważ ojciec Odrej był mu nieprzychylny. Jenny nieco tutaj przeszarżowała, bowiem dokumenty sądowe zatwierdzające separację zostały wydane w sierpniu 1924 roku. Zdaje się, że w połowie sierpnia. Powodem złożenia wniosku była agresja Edwarda, który miał znęcać się nad rodziną. Osobiście uważam, że przypisywanie Cyrylowi winy za rozpad związku jest mało wiarygodne. Jak wspomniałam, wniosek separacyjny został zatwierdzony przez sąd w sierpniu 1924 roku. Jeżeli wniosek został zatwierdzony w sierpniu, to logicznie rzecz biorąc musiał zostać złożony wcześniej.

Nie będę tolerować takiego zachowania ani chwili dłużej. Jenny twierdziła, że ze strony Gidleya ta cała sprawa była jedną wielką manipulacją. Wysyłane listy miały zasugerować rodzinie, że mężczyzna nie ma pojęcia, gdzie dziewczyna przebywa i że to nie on odpowiada za jej wyprowadzkę. Ale Jacobowie wiedzieli swoje. Edward Jacob potwierdził zeznania żony. Dodatkowo przyznał, że w okresie, w którym nie mieszkał w domu, Gidley go szpiegował. Zamieszkał w tym samym domu noclagowym i to jeszcze pod fałszywym nazwiskiem. Tak w kwestii wyjaśnienia. Mógł to zrobić, bowiem potencjalny teść znał jego personalia, ale nigdy nie widział go na oczy.

Kiedy Edwardowi udało się go zdemaskować, skonfrontował się z narzeczonym córki. Zapowiedział, że nie pozwoli na to, by 23-latek skłócił go z rodziną. Poinformował go również, że tak długo jak żyje, nie zgodzi się, by Audrey została jego żoną. Młodzik miał mu się odgryźć, że nie on będzie o tym decydował, bowiem matka dziewczyny wydała już zgodę. Panowie weszli na ścieżkę wojenną. Edward, dowiedziawszy się od żony, że pod jego nieobecność Cyryl planował trzymać u nich przeszmuglowane przedmioty, doniósł na Gidleya policji. I rzeczywiście, Gidley mieszkał wtedy u swojego znajomego.

Cyril miał wyznać córce właściciela przybytku, że tak naprawdę to zamieszkał u nich, by szpiegować swojego jeszcze niedoszłego teścia, prawdopodobnie przyszłego teścia, który jest mu nieprzychylny. Chciał znaleźć jakieś niewygodne fakty, dzięki którym staruszek zgodziłby się na ślub córki. a że nie chciałby Edward Jacob wiedział, że jest w pobliżu, żeby się tutaj nie maskować, toteż używał fałszywego imienia. Według niego Cyril Gidley był co prawda nieco pyszałkowaty, ale w ogólnym rozrachunku to był naprawdę dobry facet. Gentleman, miły, kulturalny. Usłyszawszy, że Jacobowie wypowiadają się na jego temat negatywnie, ogromnie się zdziwił.

Panna Jacob oraz jej rodzice przekonywali, że broń była prezentem od jej byłego narzeczonego. Mężczyzna sprezentował Audrey pistolet, aby ta mogła się bronić pod jego nieobecność. Natomiast Alan Spence, czyli właściciel domu noclegowego, z którego korzystał Cyril Gidley oraz Edward Jacob, przekonywał, że to właśnie Cyril był osobą, która zakupiła broń dla Audrey. Mężczyzna widział pistolet na własne oczy, bowiem Gidley nie tylko mu ją pokazywał, ale i opowiadał, że kupił go dla swojej narzeczonej. Bał się o jej bezpieczeństwo, dlatego chciał, by pod jego nieobecność, a przecież Gidley wypływał w rejsy, wielotygodniowe rejsy czasami, była w stanie się obronić.

Przypominając, co pisał Gidley. Jeżeli do czasu, aż znów wypłynę, nie zaczniesz traktować Audrey z większym szacunkiem, będę zmuszony opowiedzieć twojemu bratu, panu Junerowi, wszystko, co wiem. Także to, że twój mąż z powrotem zamieszkał w waszym domu. Audrey traktowała cię naprawdę dobrze, a o to, co otrzymuje w zamian. Marnie jej odpłacasz za to, co dla ciebie robiła przez ostatnie kilka tygodni. Nie zapominaj o tym, proszę. Czy Edward Jacob, ojciec dziewczyny, mógł mieć za uszami więcej niż się mówi? Podobno 9 listopada doszło do wykorzystania Audrey. Dwa dni później dziewczyna ucieka z domu.

Rzekomo na prośbę Cyryla. Jaki jest sens w ucieczce z mężczyzną, który ją skrzywdził? A może to nie od niego uciekała? Może chciała ukryć się przed własnym ojcem? Wydaje mi się, że Cyryl mógł chcieć dobrze dla Audrey. Kupił jej broń, ponieważ Edward był osobą agresywną, znęcał się nad rodziną. Sprzeciwiał się jej za mąż pójściu, zarówno jeżeli chodziło o Cyryla, jak i później o Rogera. Czy własny ojciec mógł wykorzystywać dziewczynę? Nie chciałabym tu niczego sugerować, ale moim zdaniem jest to naprawdę prawdopodobna alternatywa. Gidley mówił znajomym, że kupił Audrey broń, ponieważ się o nią martwi.

Pisał w listach do matki, że ta zachowuje się podle w stosunku do córki. Audrey wspierała ją po wyprowadzce męża, a ona teraz zgodziła się, by ten wrócił pod ich dach. Co jest jasnym komunikatem, który mówi nam, że według Cyryla Edward był dla Audrey realnym zagrożeniem. Przecież pisał, powiem wszystko co wiem. Audrey zdradziła mi powód swojej wyprowadzki. Nie będę wdawał się w szczegóły. Są to niebezpośrednie komunikaty sugerujące, że mężczyzna wiedział, co stało się w domu Jacobów. Co? Tego nie wiemy, ale na pewno musiało to być coś poważnego, skoro dziewczyna postanowiła uciec.

Na miejscu poznała mężczyznę, wykorzystała to, że ojciec jest daleko, przekonała matkę do wydania zgody na ślub i zanim ojciec w ogóle zdążył zareagować, była już panią Sinclair. Moim zdaniem ta teoria naprawdę nieźle się klei. Zwłaszcza, że już w roku 1906 w prasie pojawił się artykuł na temat Edwarda Jacoba, który sugerował, że mężczyzna sprasza kobiety do swojego biura. Co tam robiono za zamkniętymi drzwiami? Nie wiadomo. Ale podobno raz do środka wtargnął mąż jednej z takich kobiet i sprał Edwarda po pysku. Czyli pan Jacob musiał zrobić coś naprawdę nieprzyzwoitego. Jak widzicie, ta historia jest naprawdę nieszablonowa.