POWOŁAŁA SIĘ NA NIEPISANE PRAWO. CZY JEJ OBRONA ZADZIAŁAŁA?

Zresztą dość szybko, bo para miała zaręczyć się w październiku, a na początku 1926 roku Cyril serwał zaręczyny. Kolejną osobą, która wypowiadała się o Giedlaju dość korzystnie był Alan Spence. W październiku 1924 roku Gidley zameldował się w domu noclegowym prowadzonym przez niego oraz jego małżonka. Prosił, by zwracać się do niego imieniem Douglas, mimo że im podał swoje prawdziwe dane. Ale tu chodziło o zupełnie coś innego i Cyril wcale się z tym nie krył. Przynajmniej nie przed spędzami. W tym samym czasie w przybytku nocował też ojciec Audrey, który prawdopodobnie musiał znaleźć sobie miejsce do życia po przymusowej wyprowadzce z domu.

Cała rodzina Spensów wystawiła Gidleyowi dobre świadectwo. Ani nie sprowadzał kobiet, ani nie zalecał się do tych nocujących w przybytku. Nie sprawiał większych kłopotów i wydawało się, że jest miły, acz jak wspomniałam wcześniej, pyszałkowaty. Co prawda obrońca Audrey próbował jeszcze nieco ich podejść. Wypytywał, czy czasem nie rozmawiał z kobietami dłużej niż pozostali goście przybytku, albo czy czasem nie podrywał ich córki, skoro ta z nim rozmawiała, ale niczego konkretnego nie udało mu się wyciągnąć. Ot, pani Spence przyznała tylko, że dwa albo trzy razy spotkał się z ich córką, ale to było takie spotkanie typowo przyjacielskie.

Panna Jacob oraz jej rodzice przekonywali, że broń była prezentem od jej byłego narzeczonego. Mężczyzna sprezentował Audrey pistolet, aby ta mogła się bronić pod jego nieobecność. Natomiast Alan Spence, czyli właściciel domu noclegowego, z którego korzystał Cyril Gidley oraz Edward Jacob, przekonywał, że to właśnie Cyril był osobą, która zakupiła broń dla Audrey. Mężczyzna widział pistolet na własne oczy, bowiem Gidley nie tylko mu ją pokazywał, ale i opowiadał, że kupił go dla swojej narzeczonej. Bał się o jej bezpieczeństwo, dlatego chciał, by pod jego nieobecność, a przecież Gidley wypływał w rejsy, wielotygodniowe rejsy czasami, była w stanie się obronić.