KRADŁ LUDZKI TŁUSZCZ. LEGENDA OKAZAŁA SIĘ PRAWDĄ?

Ofiarą była Manuela Audicana, 52-letnia młynarka wracająca z targów Vitorii do domu. To właśnie ta sprawa została najlepiej udokumentowana, między innymi dzięki szczegółowej sekcji zwłok. Manuela była widziana w mieście z koszem żywności. W drodze powrotnej zaczepił ją mężczyzna, który szedł obok niej i nawiązał rozmowę. Kiedy znaleźli się w miejscu mniej widocznym, napastnik zaatakował. Z późniejszych ustaleń wynika, że dusił kobietę jej własnym fartuchem. Manuela straciła przytomność, ale według późniejszych ustaleń pochodzących z raportu autopsyjnego, wciąż żyła.

Po wstępnych oględzinach miejsca zbrodni, policjanci postanowili sprawdzić najbliższe otoczenie. W niewielkiej odległości, wśród roślinności i przydrożnych upraw, odnaleziono ludzki narząd. Była to lewa nerka Manueli Audicana. Organ leżał w zaroślach. Sprawca nie zabrał nerki ze sobą. Ten szczegół miał znaczenie. Podważał bowiem ludowe wyobrażenie o sprawcy, który wycina organy, aby wykorzystać je do czarodziejskich obrzędów. Wszystko wskazywało raczej na działanie impulsywne, brutalne i chaotyczne. Na eskalację przemocy, a nie na przemyślany rytuał i wycinanie ludzkiego tłuszczu.

Tym razem jednak jeden ze śledczych w końcu zestawił zgłoszenie monarki z relacjami pozostałych świadków. Rysopis sprawcy i mechanizmy działania były niemalże identyczne. Nie było jeszcze pełnego materiału dowodowego. Ale Geraio pasował do rysopisu, a policjanci czuli na sobie ogromną presję społeczną. A gdy pojawił się świadek, który widział, jak 8 września Geraio rozmawia z Manuelą, policja miała już podstawy, by zatrzymać podejrzanego. Padła decyzja o jego aresztowaniu. Juan Díaz de Geraio Ruiz de Argandonia urodził się 17 października 1821 roku w rejonie Alava w środowisku wiejskim, w rodzinie o skromnym statusie materialnym.