Rozmowa z prof. Magdaleną Środą

I uważa, że to jest już normalne, że to jest normalne, że nie będzie się już mówiło dziewczynkom, że są gorsze Magdalena Środa, Uniwersytet Warszawski. Ogromne, w tej chwili takim laboratorium i polem obserwacji, co się dzieje, kiedy taka wyemancypowana mentalność kobiet i innych grup mniejszościowych, przy czym przez mniejszość rozumiemy grupy dyskryminowane, a nie mniejsze ilościowo, więc co się dzieje, kiedy Taka wyemancypowana mentalność zderzy się z taką machiną, jaka zaczyna funkcjonować w Stanach Zjednoczonych, czyli właściwie powrotu do takiego osiemnastowiecznego wizerunku ról płciowych i wykluczania wszystkich mniejszości z języka publicznego.

Kobiety, które pracują, które mają ambicje zawodowe, czyli takie ambicje jak mają wszyscy tak naprawdę, żeby być w miarę niezależną, funkcjonować i mieć radość z czegoś więcej niż rodzenie i wychowanie. Te kobiety nie wrócą do wielodzietności i tutaj nie ma co w ogóle na to liczyć, niezależnie od tego nawet jaka będzie polityka socjalna w Polsce, chociaż jest ona absolutnie fatalna. I nigdy nie udało nam się naśladować takich krajów jak chociażby Francja, jeszcze sprzed kilku lat, czy Wielka Brytania. I też trzeba zobaczyć, że kobiety, które jechały do Wielkiej Brytanii,

I wydaje mi się, że takie pobudzenie jest zdrowe. Z Włózańczyk i Dunszkot interesują Pani? Tak, tak, tak, w ogóle tak. Teraz trochę przyglądam się jakby mistycyzmowi, ale to od strony bardziej Kierkegaarda i tak dalej. Nie będziemy w to wnikać. To jest ciekawe pole badań. Ja po prostu żyję w kulturze chrześcijańskiej, badam kulturę chrześcijańską, natomiast podobnie zresztą jak czytałam encykliki Jana Pawła II i nawet wprowadziłam jedną z nich jako lekturę obowiązkową na moje kursowe zajęcia z etyki, No bo uważam, że żyjąc w państwie, gdzie nie wiem, ile procent już teraz deklaruje, że są katolikami, trzeba znać ten katolicyzm, ponieważ katecheza tego na lekcjach w szkołach nie dostarcza.