Rozmowa z drem Łukaszem Lamżą

Tak, była taka miniseria Filozuj, może ją jeszcze zreanimuję. Oj, było tego wszystkiego troszkę. Jako autor książek dla dzieci nie mógłby mnie zapytać o Nie ma głupich pytań z 2024. Tak, no widzisz, wkraczam na twoje poletko nieśmiało. To jest moja pierwsza przygoda z książką adresowaną do dzieci. No zobaczymy jak to będzie. Pomysł był taki, żeby zaciekawić fajnymi pytaniami i zupełnym mimochodem, podstępnie i złośliwie ściągnąć ku nauce. Zobaczymy jak to będzie. W 2013 obroniłeś pracę doktorską pt. Kosmologiczny dobór naturalny Lis Molina i granice wyjaśnienia naukowego, którą napisałeś pod kierunkiem Janusza Mączki.

I wszystko inne jakby wynika z tego. Czyli pierwsza wydaje mi się, że byłaby ta kreatywność, ta zasadnicza siła twórcza świata i potem to już się jakoś toczy. Ale musi się toczyć w taki sposób, żeby tworzyły się kolejne rzeczy, bo inaczej byłoby to sprzeczne z istotą tego, czym jest wszechświat. Nie sposób się też nie odnieść do granicy kosmosu, granicy kosmologii z 2015. Kosmologiczny dobór naturalny Lee Smolina. Gdybyś mógł kilka słów na ten temat powiedzieć. To jest wersja drukowana, nieznacznie zmieniona, mojego doktoratu z filozofii, właściwie z kosmologii. To był doktorat taki mieszany. On był połowicznie fizyką, połowicznie filozofią, można powiedzieć.