Rozmowa z drem Łukaszem Lamżą

I to jest kontekst obserwacyjny. Natomiast fizycy mają też do czynienia z teorią matematyczną, która się nazywa ogólna teoria względności i w jej ramach można opisać pewien obiekt matematyczny, który można nazwać czarną dziurą. Czyli to będzie pewna, no tak naprawdę to jest pewien wzór, to jest pewien przepis matematyczny. Na przykład tak zwana czarna dziura Schwarzschilda. I to jest rozwiązanie pewnych równań. Czyli to jest obiekt matematyczny. W dokładnie takim sensie, w jakim obiektem matematycznym jest koło albo sześcian. I teraz pytanie oczywiście brzmi, czy jedno i drugie, czy one mają jakiś związek ze sobą. I najbardziej ostrożna odpowiedź byłaby taka, że ta czarna dziura matematyczna, ten obiekt wymyślony przez Schwarzschilda na podstawie równań Einsteina, że to jest model, to jest model czarnej dziury.

Czy masz jakiś inny autorytet? Ktoś opowiedział o swoich mistrzach. Wiesz co, ja zastanawiałem się kiedyś nad tym i to pytanie też już mi było zadawane. To jest tak, ja trafiłem chyba gdzieś na przełomie liceum i studiów na książki Hellera i je wtedy intensywnie czytałem i pamiętam, że książka Filozofia i Wszechświat zrobiła na mnie wielkie wrażenie. To było dla mnie takie objawienie, że w ogóle można tak dobrą filozofię uprawiać, tak nowoczesną. Nie znałem wtedy jeszcze. Ja studiowałem, zacząłem studiować filozofię i poznałem, no byłem uczony klasycznie, czyli te wszystkie Platony, Aristotelesy i tak dalej, i tak dalej. I nagle się okazało, że jest człowiek, i to jeszcze tutaj u nas, który pisze właśnie o Einsteinie, o Poincaré, o współczesnej matematyce i robi na tym naprawdę kapitalne rzeczy.