Umysł Zbrodni #10 Dennis Rader BTK

W rzeczywistości. Była to oczywiście jedynie bardzo wygodna narcystyczna wymówka dla jego czystego sadyzmu i niepohamowanej potrzeby sprawowania absolutnej władzy fizycznej nad ludźmi, którzy nie mogli mu oddać. W kwietniu 1979 roku ten do tej pory niezwykle systematyczny i zawsze obrzydliwie precyzyjny w swoich działaniach operacyjnych potwór doznał bolesnej, upokarzającej go porażki. Sytuacja ta wyprowadziła jego mroczny umysł skruchej równowagi. Jego następnym celem została pieczołowicie wytypowana 63-letnia Anna Williams. Rader w swoim standardowym trybie włamał się do jej prywatnego domu.

Przyniósł ze sobą całą swoją torbę, Pełną sznurów, kabli i taśm do krępowania rąk oraz duszenia. Skrył się głęboko wewnątrz mrocznej szafy, gotowy do gwałtownego ataku. Czekał tam przez wiele długich godzin w całkowitej, głuchej ciszy. W nieskończoność nasłuchując kroków ofiary przed wejściowymi drzwiami. Ale 63-latka tym razem nie wróciła o swojej zwyczajowej, stałej porze. Tego jednego, wyjątkowego wieczoru Anna po prostu postanowiła spędzić czas ze znajomym w mieście na lokalnej potańcówce, a tuż po niej nieoczekiwanie odwiedziła dalszą rodzinę, wracając do swojego domu dopiero w samym środku nocy.

Zniecierpliwiony, wściekły i mocno wyczerpany długim czekaniem morderca w końcu musiał wymknąć się z domu i uciec w mrok, by nie ryzykować przypadkowego zdemaskowania przez przejeżdżające patrole. Zabójca nie mógł jednak w ciszy przełknąć goryczy tej porażki. Z braku morderstwa musiał zaznaczyć swoją dominację w inny sposób. Pozostawił w domu nieświadomej zagrożenia Anny drobne pamiątki po swojej długiej obecności. Ukradł bezczelnie kilka jej małych, osobistych przedmiotów z półek, a zaledwie kilka krótkich tygodni po tym incydencie przesłał zwykłą pocztą kolejny kpiący wiersz, który celowo zatytułował Och Anna, why didn't you appear?

Kolejne miesiące to czas analizowania przez Radera własnych błędów. I planowania. Zrozumiał, że włamywanie się do domów pod osłoną nocy lub wyczekiwanie w szafach Niesie ze sobą niepotrzebne ryzyko, jak w przypadku Anny Williams, która po prostu nie wróciła. Zmienił swój mechanizm działania. Postanowił wchodzić głównymi drzwiami w biały dzień, korzystając z ludzkiej ufności do urzędników i pracowników usługowych. 16 września 1986 roku zapukał do drzwi 28-letniej Vicky Virgil. Młoda kobieta, matka dwójki dzieci, była sama w domu.