[#8] TOMATO - Tomasz Raczek i Marcin Szczygielski - O letnich festiwalach

I antologia, która wygrała, została zestawiona przez jakiegoś młodego człowieka, zawierała mój wiersz. Ale najważniejsze z tego wszystkiego było to, że jak się otwierało te antologie, to był mój wiersz pod tytułem obraz, a następny był wiersz Tadeusza Różewicza, mojego uwielbianego, ukochanego, do dziś uważam go za najwybitniejszego polskiego poeta współczesnego. I fakt, że ja się znalazłem na sąsiedniej stronie z Różewiczem powodował, że chodziłem jak pijany przez tydzień, aż zrozumiałem, że antologia była alfabetycznie ustawiona. No tak, Raczek Różewicz. No, wiesz. I w ogóle w Prysłon. Ale nie mniej jednak byłem w tej samej antologii. No wiesz. I na tym się moja kariera poetycka skończyła.

On był reżyserem. Nie, to jego brat. Stanisław Różewicz. To jest taki film właśnie Różewicza. Trzy kobiety, które ja bardzo lubię. Stanisława. I jest kompletnie zapomniany. Obaj bracia byli wściekle zdolni. Bo i jeden był zdolny i drugi. Przy czym Tadeusz to był introwertyk. On w ogóle prawie tam nie wychylał głowy z Wrocławia. Tomasz Raczek, Szczygielski Marcin Szczygielski To Tadeusz Łużewicz powinien dostać Nagrodę Nobla. Naprawdę. Nie Miłosz, nie Szymborska. Oni też, ale dopiero wtedy jakby już miał tę Nagrodę Nobla Tadeusz Łużewicz.