TOMATO ze snajperem (34) - Tomasz Raczek i Marcin Szczygielski rozmowy

Nic by nie było. Czyli, że miał więcej do zaproponowania niż dłonie trzymające szable. Dokładnie, że to co on miał do zaproponowania to nie trzymanie broń ani broń Boże, żeby zginął. No to tutaj przykład ma się dla Tomasza Baczyńskiego. No właśnie, a drugim to jest Krzysztof Kamil Baczyński, poeta, który na samym początku swojej kariery poetyckiej napisał trochę wierszy jako bardzo młody człowiek, ale nie zdążył więcej. Po prostu w drugim dniu Powstania Warszawskiego, zdaje się, zginął, bo chciał koniecznie w nim wziąć udział, w najgłupszy sposób, stojąc przy oknie, nietrafiony przez kulelko rykoszetem, Tomasz Raczek, Marcin Szczygielski.

Nie z powodek patriotycznych, bo słowo patriotyzm... Po pierwsze, kojarzy mi się z komuną, bo wtedy był patriotyzm na każdym kroku, a potem PiS i Kaczyński i cała reszta tych durni szafowała tym patriotyzmem, próbując zamknąć nam usta Bogiem i patriotyzmem. A zgodziłbyś się zginąć za Kaczyńskiego? Za Kaczyńskiego? No. Ale jak to? Jak on jest premierem i może być i rządzić tym krajem, za który byś miał zginąć? Jakbyś mnie dobrze zrozumiał. To nie jest tak, że ja Bóg, honor, ojczyzna mam w sercu i że ja myślę Boże Polska, o Polska, co z Polską, Napoleonie. Tylko to jest miejsce, które należy do mnie.

Tutaj nie ma cienia sprawiedliwości w tym wszystkim. Padają ofiarą agresji. Uważam, że należy wszystko zrobić, żeby pomóc im tę agresję odeprzeć. I każdy sposób tutaj jest dobry. Jeżeli my byśmy byli zaatakowani tak jak Ukraina teraz, nie poszedłbym, nie poszedłbym, mógłbym nie mieć nic do gadania, ale nie widziałbym siebie w okopach, bo uważam, że tam bym się nie przydał. Ale gdybym został snajperem, to uważam, że mógłbym robić dobre rzeczy. Więc chciałbym mieć taką możliwość, żeby te swoje umiejętności w najlepszy sposób wykorzystać. Ja uważam, że masz większe umiejętności niż strzelacz. Nie jestem wybitnym twórcą takim, jakim był Baczyński, bo uważam, że akurat Baczyńskiego powinnością w tamtym czasie było chronienie się przed walką i pisanie wierszy, dzięki którym mógłby dać siłę, tyle zrobić na rzecz pokonania wroga wtedy.