Mentionsy Mentionsy
Tomasz Raczek
Tomasz Raczek

TOMATO - Jakość czyli PRL kontra dziś | Rozmawiają Marcin Szczygielski i Tomasz Raczek

06.05.2026 ·1 godz 34 min · 2 rozdziały

TOMATO - Jakość czyli PRL kontra dziś | Rozmawiają Marcin Szczygielski i Tomasz Raczek

Nie, ale jest takie słowo, które mnie doprowadza do białej gorączki. Podstawowe teraz, które się łączy. Komuna, jaka była komuna? Kandytna? Nie. Słowo. To jest przymiotnik. Szara. Szara komuna. Ludzie, za komunę, jak się szło ulicą, to kurczę, ta ulica była znacznie bardziej kolorowa niż jest teraz. Tak, ale nie z tego powodu, nie z powodu rzeczy, które mogłeś kupić w sklepie. Dlatego, że w sklepie rzeczywiście rzeczy były... mało kolorowe, te kolorowe to na przykład w Hofflandzie były i dlatego Hoffland stał się takim przebojem, natomiast normalnie jak szedłem do sklepu i z rodzicami jeszcze i z mamą i trzeba było dla mnie kupić rzeczy, to rzeczywiście wszystkie spodnie były czarne albo granatowe, białych nie było wtedy, kolor żółtych nie było, czerwonych nie było, teraz masz w każdym kolorze.

Więc rzeczywiście z punktu widzenia dnia dzisiejszego, gdzie dostępne są wszystkie kolory w każdym kontekście, to tamte były, wiesz, miałeś dwa kolory albo trzy kolory do wyboru i więcej już nie próbuj. Natomiast ludzie sobie dawali z tym jakoś radę, sami farbowali w domach, w komisie kupowali zagraniczne rzeczy i z tego były te kolory, które potem widziałeś na ulicy. Nie jest to prawda w tym sensie, że ty popełniasz taki błąd, teraz mówiąc o tym, popełniłeś taki sam błąd, jaki popełniają ci młodzi ludzie. To znaczy cały okres komuny, lata 40, 50, 60, 70, 80 wrzuciłeś do jednego worka. Przepraszam cię, 40, 50 to może ja jednak nie widziałem. Bo, bowiem... On powiedział tak, jak chodziłem z rodzicami do sklepu, no to kolorowe rzeczy były może tylko w Hofflandzie.

Hoffland to był końcówka lat 80. 70 chyba. Hoffland powstał pod koniec lat 80., w drugiej połowie lat 80. Jak ja byłem w liceum, to pamiętam to, że się jeździło do Warszawy, bo był Hoffland w domach towarowych centrum i to było po prostu coś niesamowitego. Ja pamiętam świetnie, bo akurat... Lepiej pamiętam to, co było, kiedy byłem mały, niż to, kiedy byłem dorosły. Ale pamiętam, jak byłem mały, chodziliśmy z mamą do smyka, staliśmy w tych niekończących się kolejkach, ale jak już byliśmy przy lodzie, to były różne rzeczy, czasami w zaskakujących kolorach. Ja pamiętam, że ja zawsze żałowałem, że moja mama wybierała mi takie w miarę zachowawcze te kolory, a nie takie np. żółte, pomarańczowe, niebieskie. Ja nie pamiętam w ogóle takich kolorów. Zobacz sobie, propozycja moja jest taka.

Oczywiście, że tak, ale to zostawmy wyroby polonijne, to już było później. Natomiast ja pamiętam ten czas, kiedy się szło w Warszawie i nagle, ni stąd, ni zowąd, Ja z mamą szedłem i nagle wiedzieliśmy, że jest coś w sklepie, czego w ogóle by się człowiek nie spodziewał. Czasami w ogóle od czapy. Hoffland był w domach towarowych centrum na początku, w drugiej połowie lat 80., kiedy już było mnóstwo firm polonijnych. I tam właśnie była kolejka, długa bardzo, coś rzucili do Hofflandu, ale co? Nie wiadomo, stało się w kolejce... Były sklepy, pamiętam, na Pradze Północ, na Pradze Południe, przy Wiatracznej. Z mamą szliśmy do przychodni lekarskiej i nagle w sklepie, to był 82. rok, tuż po stanie wojennym.

Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.