TOMATO (25) - 5 rzeczy, które nas ukształtowały - Tomasz Raczek i Marcin Szczygielski rozmowy

Ja napisałem o sztuce Pluskwa Majakowskiego w reżyserii Swinarskiego, wystawianej wtedy w Teatrze Narodowym. Opisałem całe to przedstawienie, widząc je poprzez obraz El Greca. Porównałem Majakowskiego sztukę z El Greco. Kiedy dostałem się na ten egzamin, Jerzy Koenig, który był naszym dziekanem, Jak mnie zapytał Pana nazwisko, ja powiedziałem, jak się nazywam, a on mówi, ach to Pan jest, ten Tomasz Raczek. Jak tylko przeczytałem Pana pracę, to chciałem Pana poznać i żeby zapytać Pana, Jak pan wpadł na to, żeby Majakowskiego odczytać przez malarstwo Ergreka?

No i ja tam coś opowiadałem. I wtedy pamiętam, on powiedział, że to jest najciekawsza interpretacja Majakowskiego, z jaką on się spotkał. On był tłumaczem literatury rosyjskiej, wiedział też wszystko na ten temat. I wtedy pierwszy raz doszło do mnie, jak oryginalność spojrzenia i taka nietypowość spojrzenia może zwiększać atrakcyjność tego, co robię i co myślę. Warstwa wizualna. To było wszystko, nie tylko wizualna, ale poprzez oczy. Estetyka, no tak. To dobrze, to ja teraz odniosę z tych rzeczy, które ja sobie tak wymyśliłem, coś co najbliższe jest temu, co mówisz. I to jest coś z zupełnie innej bajki, zupełnie innej rangi.

Staram wytłumaczyć tym, którzy też zawodowo zajmują się pisaniem, mówieniem o filmie, że nie wystarczy znać na przykład historii kina i wielu innych filmów, żeby dobrze opowiadać i żeby dobrze analizować nowe filmy, bo filmu nie da się wytłumaczyć przez inne filmy tylko. Film, żeby to było naprawdę ciekawe i żeby to miało w sobie ten element Majakowskiego czytanego przez El Greca, bo to u mnie zawsze było, trzeba czytać przez inne sztuki. I wtedy dopiero to się robi soczyste, pełne i takie będące początkiem czegoś nowego. Nie kończy się w chwili wyjścia z kina, tylko się zaczyna.