TOMATO (25) - 5 rzeczy, które nas ukształtowały - Tomasz Raczek i Marcin Szczygielski rozmowy

To była taka moja inicjacja intelektualna, jeśli idzie o LGBT i o uświadomienie sobie siły tego żywiołu, który jest we mnie. Oraz potrzeby uzewnętrzniania tego żywiołu. Wtedy się zaczęło to, że potem było więcej takich lektur, potem nasze wydawnictwo chcieliśmy, żeby też wydawało takie książki. Ostatecznie ty się zdecydowałeś na Berka, potem cała była seria tych książek. Ale to się wszystko zaczęło od tego momentu, kiedy przeczytałem Gore Vidal'a i wtedy zrozumiałem, Jak tego typu literatura, taka literatura może być ważna i formująca szczególnie dla młodych ludzi, którzy szukają dla siebie współbrzmienia.

Bo to nie jest to, że oni się czegoś uczą. Oni szukają wokół siebie czegoś, co będzie w tej samej tonacji, co im w głowie gra. Tylko oni nie potrafią sobie tego nazwać. To pomaga tak jakby osadzić się w tym świecie. Nie czuć się wyrzutkiem, tylko czuć się częścią Albo... tak by... no... Należącym, przynależącym do pewnego aspektu rzeczywistości, który nie jest wcale gorszy ani lepszy. Tak. Gore Vidal to była książka, którą ja też bardzo tę książkę lubię. I ja ją przeczytałem w liceum i pamiętam dałem ją mojej mamie i moja mama ją czytała i mieszkała już wtedy z babcią. No i gdzieś wyszła do łazienki chyba i weszła do pokoju i zobaczyła, że babcia tego Gore Vidala wzięła z domu i tak podczytuje. No co moja mama powiedziała, to nie dla ciebie i zabrała jej tę książkę.

I babcia nic nie powiedziała i potem minął chyba tydzień i przyszła mama do domu i akurat była moja siostra cioteczna Wiola z wizytą u babci i tam pogadały coś tego i potem mama była w kuchni i Wiola do niej przyszła, bo babcia była w pokoju i Wiola mówi tak słuchaj, co to była za książka, co ty zabrałaś babci? Babcia podobno całe mieszkanie przerzuciła do góry nogami i szukała potem i nie mogła znaleźć. No i mama mówi, że to był Gore Vidal, a Wila mówiła, gdzie ty go schowałaś? A mama mówi, w kanapie. Przed babcią. Tak, tak, Gore Vidal. Ja wtedy byłem zaskoczony, że ty tę książkę tak przeżyłeś, bo jakby pod tym względem chyba wcześniej przeszedłem pewną drogę. Ale no to cieszę się. No dobrze, to jeżeli mówimy o literaturze ważnej, bo mam, chociaż to były dwie rzeczy, czy to była jedna rzecz?

To było jako jedno. Jako jedno. No dobrze, bo ja mam rozbite dwie rzeczy greckie. Możesz rozbić. Dobrze. W takim razie to, co dla Ciebie było jak Gore Vidal, to dla mnie, czym dla Ciebie był Gore Vidal i nie oglądałeś Festival na Sodomę, to zdecydowanie dla mnie to jest ta książka. To jest pani wyrocznia Margaret Atwood. Egzemplarz, który, ten właśnie konkretny, dla mnie bardzo duże znaczenie ma wydanie książki. Ta sama książka w innym wydaniu, to już nie jest dla mnie to samo, chociaż to jest absurdalne oczywiście, no bo najważniejszy jest tekst. Natomiast to jest to konkretne wydanie KIK Klub Interesującej Książki. Ja tę książkę kupiłem za złotówkę w takim antykwariacie, też świetnie pamiętam ten dzień, to był dziewięćdziesiąty...

Tak, czyli wychowawczyni Tomka z liceum z Lelewela. Tak, genialna nauczycielka i taka mistrzyni, dla której warto było się uczyć, żeby zyskać aprobatę w jej oczach. No właśnie. Das Bot film. Tak. I tutaj jest pozycja... Czyli okręt. Okręt, tak. Niemiecki film o łodzi podwodnej. I tu jest pozycja, która ja wybrałem z racji na te przesłanki, o których powiedziałeś przy Gore Vidalu. Czyli kabaret. Tak. To się zgadza. Teraz, wiesz, wychodzi książka Christophera Isherwooda, właśnie tego autora, na podstawie którego kabaret powstał. Opowieści berlińskie chyba to było. I lada moment będzie.