Idę do kina z... Karoliną Korwin-Piotrowską

Weź torebeczkę i po angielsku. Ty po angielsku? Ja jestem mistrzynią wychodzenia po angielsku. Po angielsku? Tak. A mnie się zawsze wydawało, że już jak wychodzisz, to... Nie, nie znasz mnie. Nie znamy się prywatnie, natomiast ja jestem mistrzynią właśnie, że nagle... Gdzie ona jest? Zniknęła. Zniknęła. Czyli lubisz być czasem niezauważona i może stąd twoja miłość do radia, gdzie jesteś głosem, ale nie jesteś obserwowana. Bo wszyscy się teraz obserwują. Nigdy wcześniej w historii ludzkości nie było takiej ekspozycji na nas samych. Nigdy wcześniej w historii ludzkości ludzie nie robili sobie tylu zdjęć, nie multiplikowali swoich wizerunków. To jest coś potwornego. Ja pamiętam, pewnie też znasz z esei Susan Sontag o fotografii.

Natomiast ja sobie stwierdziłam, że spróbuję skoczyć na morze bardzo głęboką wodę, ale iść absolutnie w stu procentach za głosem swojego instynktu, który mi mówił, Dźwięk. Dźwięk. A kiedy to zrozumiałaś? Kiedy poczułaś, że dźwięk jest twoją siłą? Wiesz co, w sumie to bardzo wcześnie, bo ja zaczęłam od radia. Radia Color. Radia Color. I ja pamiętam, jak Wojciech Mann mi powiedział, bo była historia z moim głosem, który podobno był za wysoki i Krzysztof Materna mówi, obniżamy, obniżamy. A większość ludzi mówi za wysokim głosem. Za wysokim głosem. A na tym polega w szkołach teatralnych impostacja głosu. Zawsze się... Obniża. No więc nie chcieli obniżyć. Natomiast Wojciech Mann mi powiedział, słuchaj, Ty masz taki głos, który jest absolutnie charakterystyczny, nie jest do podrobienia.