Polinezja Francuska. Raiatea i Taputapuatea. Święte serce Polinezji.

Uzasadniała pozycję rodziny, porządkowała relacje i pozwalała odnaleźć własne miejsce wśród innych ludzi. Zapamiętywanie pochodzenia było częścią wiedzy o świecie, a nie wyłącznie zainteresowaniem rodzinnymi pamiątkami. Gdy słuchamy dzisiaj lokalnych opowieści o przodkach, łatwo czekać tylko na widowiskową legendę. Tymczasem dla opowiadającego właśnie lista powiązań może być najważniejsza. Wyjaśnia, dlaczego jego rodzina jest związana z konkretną doliną, kamieniem lub miejscem nad wodą. Taputapuatea wyróżniało się tym, że znaczenie tutejszych obrzędów wykraczało poza jedną wspólnotę. Rozwój ośrodka wiązał się z rodem wodzów Tamatoa i kultem boga Oro. Wraz ze wzrostem pozycji tych wodzów rosła także ranga miejsca, w którym potwierdzano ich związki ze światem Sakrum.