Maria Zbąska, odc.28

No i dostaliśmy taką nagrodę specjalną, więc przyjeżdżamy tu prosto po tym świętowaniu. O kolejnej nagrodzie można powiedzieć, bo to nie mój film, to jest taki film, który został obsypany nagrodami. Właściwie z ostatnich takich dużych nagród to jest Odkrycie roku 2025 dla ciebie osobiście. Dla ciebie jako Marii Zbąskiej, ale właśnie za reżyserię tego filmu. Też już od ubiegłego roku film zbierał nagrody, bo był też prezentowany na międzynarodowych festiwalach. Jak się z tym czujesz? To jest twoja pierwsza produkcja fabularna i nagle okazuje się, że worek z nagrodami, on się nie zamyka. Każda z tych nagród jest w ogóle dla mnie bardzo ważna. Bardzo ważny jest każdy głos i publiczności. Mam naprawdę ogromną wdzięczność do dziennikarzy.

Mojej mamie, że przyjeżdżała z tymi pierogami. No oczywiście mojemu partnerowi za te wszystkie płacze. Nie umiem tego nazwać, bo pierwszy raz mnie zapytała się o coś takiego, więc nie mam gotowej odpowiedzi, ale myślę, że jest coś takiego właśnie, że jest to jakaś przedziwna, energetyczno-emocjonalna spłata długu. Jak długo cię to będzie nieść? To są iskry, myślę. Tak? A taki pierwszy film... Ale poczekaj, to jest mój debiut, więc nie ma żadnych pierwszych filmów. Pierwszy film... Taki, który napisałaś, bo chodzi mi o to i który sobie wymyśliłaś. Nie, to my bardzo kochamy... My mówię, bo też myślę o moim bracie Kazimierzu Zbąskim, bo z nim zrobiłam film Psu brat 10 lat temu i ten film jest na podstawie opowiadania Careta, tylko to opowiadanie to było takie króciutkie, więc...