Maria Zbąska, odc.28

To są zawsze dziwne, wypadkowe, takich jurorów. No ale wiesz o co chodzi, że jurorzy się kłócą i dostaje ten trzeci film, nie? Wcale nie najlepszy na przykład. Z nagrodami jest, bywa dziwnie. Ale następnego dnia rzeczywiście wszyscy dziennikarze, było takie podsumowanie Gdyni i dziennikarze, większość napisała taką, musieli wybrać... Trzy najlepsze filmy Gdyni i większość wybrała to nie mój film i nawet uknuli to, że mówili to mój film albo to nie mój film, ale w tej trójce, w każdej trójce znalazł się to nie mój film i temu już nie mogłam w żaden sposób zaprzeczyć. Już temu nie mogłam zaprzeczyć. I wtedy poczułam naprawdę takie, że to nie mogą być miłe słowa, to nie może być sfałszowane, to nie może być, rzeczywiście wszyscy pokochali ten mój film.

Dużo tam jest z mojego życia, z naszego dzieciństwa, z naszego braterstwa. Film Psu brat nagrodzony na przykład, bo on też otrzymał wiele nagród, podczas festiwalu Grand Off. To wtedy już ci nie dało do myślenia, że... Nie, gość, nie dawało wtedy. To nie jest takie łatwe. Teraz wszyscy mówią, no pamiętamy twój film Psu brat. Ja mówię, ale dlaczego teraz mi to mówicie wszyscy, nie? Że tak, on wygrał rzeczywiście Gdynię i festiwal w Cottbus, ale to nie było tak, że to otwiera jakieś w ogóle, że zrobisz jedną rzecz i to otwiera wszystkie w ogóle drzwi i możliwości. Co byś powiedziała sobie z tego momentu, z którego właśnie te drzwi się nie otwierały na pomysły twoje? Chyba bym powiedziała, zobaczysz, otworzą się. Wydaje mi się, że to jest bardzo trudne.