Studio wschodnie - o atakowaniu celów w głębi Rosji

Część świata, czy globalne południe, czy kwestia Afryki, jak układa sobie relacje? Można powiedzieć zupełnie inaczej, jakbyśmy sobie to wyobrażali z Rosją Władimira Putina. No bo to tutaj pies pogrzebany. To te państwa, które w tej chwili wspierają Rosję albo przynajmniej patrzą z obojętnością na to, co się dzieje w Europie, to są te państwa, którym niekoniecznie podoba się ten aktualny porządek międzynarodowy, ponieważ te państwa, te części świata nawet, kojarzą sobie ten porządek międzynarodowy z Zachodem. Że to Zachód go skonstruował, że to Zachód pewne normy i wartości narzucił w przekonaniu, że one są uniwersalne i one się do wszystkiego muszą odnosić.

I ten Zachód, albo przez ten Zachód jesteśmy na peryferiach. Tak, tak, oczywiście. Zresztą terroryzm, terroryzm ten oparty na fundamentalizmie islamskim ma bardzo podobne korzenie, że oni nam mówią, jak my mamy żyć, a jednocześnie my jesteśmy biedni, a oni bogaci, więc coś tu się nie udało. No ale zostawmy to. Tu jest też ważne to, że te państwa, które Rosję wspierają, czy to będą Chiny, czy to będzie Iran, czy Korea Północna, Czy różne inne, aczkolwiek nie tak otwarcie, to są właśnie państwa, które stoją w opozycji do Zachodu, w takiej opozycji strategicznej, w takiej opozycji, której celem jest przemodelowanie tego całego ładu międzynarodowego.

Bilans jest pewnie taki, że można przywołać takie stare powiedzenie, że historia uczy nas głównie tego, że niczego nas nie uczy. Bo tak się już przyzwyczailiśmy, przynajmniej w Europie, do tego, że jest cisza, spokój, nic się nie dzieje. A wręcz po rozpadzie Związku Radzieckiego pojawiło się mnóstwo głosów na Zachodzie, zwłaszcza, że to jest nowe rozdanie, jeśli chodzi o Rosję, jeśli chodzi o Tego naszego wielkiego sąsiada ze wschodu. Rosja jest normalnym państwem i można z nią utrzymywać symetryczne relacje, takie jak ze wszystkimi innymi. Ponieważ Rosja zachowuje się racjonalnie zgodnie z naszą racjonalnością, taką, w jaką my się zachowujemy.

Im gorzej, tym lepiej. Im gorsze wiadomości przekazujemy, tym fajniej, bo jest większa... rosną słupki. Narosły słupki oglądalności, słuchalności i tak dalej. Ale też patrząc na pewien styl prowadzenia czy uprawiania tej dyplomacji wojennej przez Włodymira Zełyńskiego, to widzimy, że on też jakby poddaje się temu, towarzyszy temu ta nazwijmy to pozytywna ukraińska propaganda. No tak, tak. To jest trochę jakby inna kwestia, bo z jednej strony mamy oczywiście media na Zachodzie i także w Polsce, Bardzo chętnie idą w ten rodzaj narracji, że jest źle, dramat, łola boga, to już Ukraina przegrała wojnę. Co naturalnie jest bardzo chętnie podchwytywane i ta narracja jest wzmacniana przez setki i tysiące botów, troli i różnych idiotów.

W pewnym uproszczeniu w Rosji trzeba trzech ludzi, żeby zrobili to, co na Zachodzie zrobi jeden. Więc trzeba tych rąk do pracy w tym przemyśle. Więc ten przemysł zaczął już jakiś czas temu rywalizować z armią o ludzi. O ludzi do pracy. Po prostu. Więc mobilizacja jest niemożliwa także z tego względu, że wtedy padnie gospodarka i przemysł zbrojeniowy. Pojawiają się już wręcz pomysły, bo też pamiętajmy, że sytuacja demograficzna Rosji, Ukrainy też, oczywiście i to jest temat na zupełnie odrębną i długą dyskusję, ale sytuacja demograficzna Rosji jest na tyle fatalna, że już w tej chwili pojawiają się pomysły. Dość powszechnie w Rosji, żeby opodatkować ludzi, którzy nie mają dzieci.