Open Mike, odc. 1: Rozmowa z Mikitą Iłyńczykiem o jego drodze teatralnej

Więc rozumiem, że ty masz takie poczucie, kiedy zaczynasz, kiedy właściwie debiutujesz Łaskawymi, Litela. To też ciekawy wybór, trzeba powiedzieć. I to jest współpraca z Bogą Mołowem, wielkie nazwisko też rosyjskiego teatru. To rozumiem, że ty masz wtedy takie poczucie, że hoho, tu idzie mi naprawdę dobrze, otwiera mi się ten świat. Tak było? Tak, jeszcze, jeżeli mogę, wrócę tutaj do Jonathana Little'a, bo skończyłem reżyserię. Nie skończyłem teatrologię. Przeflansowałeś tej dramaturgii na reżyserię. Na reżyserię. I po skończeniu reżyserii zaprosił mnie Bogomolow do takiego udziału w projekcie, żeby...

No i kiedy ten szkic sceniczny był akceptowany przez Bogomowowa, trzeba było zorganizować Zoom z Jonathan Little'em. Żeby on udzielił prawa autorskie. Dlatego, że już w Moskwie dość znakomici reżyserzy chcieli to zrobić, ale nie otrzymali pozwolenia od Jonathana Littela. I tu wystrzela Nowogródek. Dlatego, że dziadek i babcia Jonathana Littela były Żydami z Nowogródka, które wyjechali do Kanady.

I nasza rozmowa w Zoomie była o Nowogródku, województwie nowogródzkiem. Czyli mieście twoich urodzin, dodajmy, bo tego chyba nie powiedzieliśmy. Ja tylko rzuciłem ten Nowogródek i Mickiewiczowski, a to jest ważne. To wspaniałe są takie połączenia i to oto był klucz do otrzymania zgody. Klucz do rozmowy i potem ta rozmowa się skończyła i dzwonią mi już z teatru i mówią, że tak, możemy robić cały spektakl, prawoautorski marsz. I powiedz, no bo sama książka Littela to rzecz niezwykle kontrowersyjna, wzbudzała ogromne kontrowersje, prawda? Z racji swojej tematyki, ty czułeś, że możesz to robić wtedy w Moskwie, że nie spotkają cię żadne konsekwencje, no bo dodajmy chociaż ze względu na, że powiem, wątek no po prostu gejowski sam jeden, prawda, dość kluczowy w tej opowieści, no to to już się wydaje w kraju, w którym właściwie niemalże słowo gej wydaje się być zakazane i założyć go grozić po prostu w więzieniu.

I jeszcze rola tak jest zbudowana w tej książce, że ty czasami dotykasz jego subtelności wewnętrznej. Że ona jest taka trochę manipulująca swoimi wyrzutami sumienia na ten powód, że ty jesteś w tej armii, że ty jesteś w tej Rosji. Więc tak, to jest bardzo kontrowersyjna sztuka, ale jednocześnie wybitna nowela Jonathana Littela. No i było pozwolone, ale już drugi mój spektakl, który doszedł do prób był już cancelled. I to był Wiśniowy Sad. To był Cherry Orchard. A powiesz nam dlaczego? Bo ja wiem, ale myślę, że mogę... Powiem, bo też no wpadła taka propozycja od Bogomowowa przecież.

Pracujesz nad prawie tak grubą książką jak łaskawe litela, bo pracujesz nad naszą wielką, wielką powieścią pod tytułem Lalka, którą napisał niejaki Prus. Zresztą lalka jest teraz, muszę powiedzieć, że wbicie się tutaj w ten temat to jest rzeczywiście niezwykły jakiś zeitgeist, ponieważ jak pewnie państwo też wiedzą, powstają w tej chwili równolegle dwie produkcje w ogóle filmowe lalki. Pół Warszawy teraz zamienia się w scenografię do lalki. Więc słuchaj, będziemy zalalkowani na śmierć. Ale zanim jeszcze do tej lalki, chciałem cię zapytać, trochę tak przeskoczywszy przez tych kilka teatrów, że kiedy te wszystkie spektakle łączy wątek imigrancki, wątek bez wątpienia silny w nich, one są też często, bo ty to lubisz, przeniesione do niedalekiej przyszłości, prawda?

Z wojny rosyjsko-tureckiej, oczywiście po stronie wiadomo której, przyjeżdża do Warszawy z rublami. I co to jest za człowiek? Co to jest za biografia? Więc główną rolą Wokulskiego będzie grał Marcin Bosak. No i siedzimy, tkwimy i patrzymy jak to, dlaczego taka logika? Co to za los? Od powstańca do człowieka, który walczy na wojnie rosyjsko-tureckiej i zarabia kasę na dostawach wojennych. Co to za człowiek? Co to za los? Ale to jest pięknie. To jest taki Jonathan Little. Premiera na kiedy jest zaplanowana?