Mentionsy Mentionsy
Strefa Rodzica – Rozmowy z Ekspertami
Strefa Rodzica – Rozmowy z Ekspertami

Strefa Rodzica - Rozmowy z Ekspertami - 26 - Co robić, gdy mamy dość dzieci?

10.08.2024 ·1 godz 18 min · 8 rozdziałów

W codzienności z dziećmi każda chwila pełna jest ich potrzeb i wymagań, a rodzice często zapominają o własnym zdrowiu emocjonalnym. Może warto więc czasem uznać uczucie przytłoczenia, które zdaniem psycholożki Anity Janeczek-Romanowska, nie jest oznaką słabości, lecz realistycznym podejściem do rzeczywistości. Ważne jest, aby pozwolić sobie na chwilę oddechu, zrozumieć, że potrzeba przestrzeni dla siebie jest naturalna i nie odbiera miłości do dzieci. Równocześnie, uznając własne granice, można lepiej dbać o relacje rodzinne, wprowadzając małe, ale istotne zmiany w codziennym życiu, które przywracają równowagę i zdrowie psychiczne. Polskie Radio Dzieciom zaprasza na podcast. Rozmowę prowadził Marcin Perfuński.

41:48 · Przyczyny i sygnały wypalenia rodzicielskiego 3

Wiesz, mi byłoby bardzo trudno powiedzieć, żeby ich unikać. Ja ich osobiście unikam. I myślę, że głównie dlatego nie lubiłam bardzo chodzić na place zabaw, a jak chodziłam, to z słuchawkami. To była taka moja, wiesz, Strategia, ale jak wiem, że mi to nie służy, to mogę sobie też być w tych rozmowach, ale wpuścić jednym uchem, drugim wypuścić. To też jest jakaś strategia na to. No tutaj myślę Marcin, że wchodzimy w taki bardziej zawiły temat, bo wiesz, jak to jest jakiś incydent, Tak, no to mogę sobie posłuchać, mogę nie. Ale jak na przykład to jest drugi jakiś bardzo bliski rodzic, nie wiem, rodzic, z którym przyjaźnimy się, prawda, i przyjaźnią się nasze dzieci, to w dłuższej perspektywie to będzie bardzo męczące, jak będziemy słyszeli tylko o tym Karolku, który zawsze ma wszystko, prawda, zapięte na ostatni guzik, a będziemy mieli swojego, nie wiem, weźmy jakiegoś randomowego Juzia, który jest odwrotnością, nie?

I ja bardzo często słyszę od rodziców o takim stanie, że jak się tak pobędzie, Trochę z takimi idealnymi, tu jest cudzysłów, dziećmi, to to własne dziecko jeszcze bardziej się kontrastowo wtedy jakoś, prawda, tak wyjaskrawia i złości. Tylko ten Karolek na koniec, jak się okaże, pewnie zajrzy się do jego domu, to on też jest bałaganiarzem. Oczywiście, że tak. To jest idealne tylko w opowieściach swoich rodziców. Oczywiście, że tak, no bo to wracamy trochę do tematu, który był jakiś czas temu, tego, że rodzicielstwo jest częścią tożsamości. Prawda? Ja się pochwalę tym Karolkiem jako takim przedłużeniem siebie. No w psychologii zawsze mówimy, że to jest nic innego jak błąd atrybucji, bo chętnie przypisujemy sobie sprawczość tam, gdzie są sukcesy. Prawda? Ale to, że Karolek na przykład, nie wiem, ma jakieś skłonności do sadystycznych zachowań wobec kotów, tak wymyślmy, no to to już na pewno nie moja wina.

która miała na przykład doświadczenie sprzed 20 lat i jej porady już absolutnie nie pasowały do dzisiejszych czasów albo do obecnego stanu wiedzy. I zastanawiam się teraz, jak znaleźć taki dystans, o którym ty mówisz, że być w tych grupach, bo czasem to jest wartościowe, przeczytać, co się dzieje u innych i co u innych działa. Może z tych 30 rzeczy dwie u mnie też zadziałają. A jednocześnie mieć ten taki dystans zdrowy albo taki filtr może, który Umożliwi mi czytanie tych wpisów bez jednoczesnego przerzucania na moje własne dziecko, że ono takie nie jest jak ten Karolek. Pozdrawiamy Karolka cały czas, bo się poczuje, Karolki się poczują takie zdeptane. Karolku, użyliśmy cię, tylko przepraszamy cię, ja cię przepraszam, że cię użyłam. Na potrzeby audycji.

Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.