Potrafiłem zabijać bez emocji! GROM bez cenzury - Dariusz “DARO” Pollak | Strategiczny Ruch #26

Wydaje mi się, że teraz żadna wojna, żaden konflikt bez dronów się nie odbędzie, nie? Tutaj to jest, to zrobiło się tak powszechne, I tak na tyle właśnie tanie, na tyle masowe. Partnerem podcastu jest moja firma Kanarkiewicz Strategy Consulting. Pomagam zespołom przekładać strategie na działania poprzez wykłady inspirujące i warsztaty strategiczne dla dużych firm i korporacji. Tworzycie nową strategię albo chcecie lepiej wdrożyć obecną? Porozmawiajmy. Wejdź na www.michalkanarkiewicz.com. W zakładce kontakt znajdziesz namiary. Czas na Twój strategiczny ruch. Zapraszam na podcast Strategiczny Ruch. Dzień dobry, cześć, witajcie w kolejnym odcinku podcastu Strategiczny Ruch. Dziś moim i waszym gościem jest Darek DARO Pollak, były operator jednostki wojskowej GROM.

Pytałem mojego kierowcę, bo on widział w lusterku, co się tam dzieje i pytałem go po kolei, jakie są działania. Natomiast jasne, że gdybym miał taką możliwość, to bym go zatrzymał. U Dymitra też opowiadałeś o akcji w Afganistanie, że polecieliście w nocy, szliście 10 km przez śnieg, terroryści spali, a wy uratowaliście policjantów. No i ta historia była dla mnie bardzo ciekawa, jak jej słuchałem właśnie u Dymitra w podcaście, bo brzmi jak perfekcyjna strategia, wiesz, de facto bez spięcia, tak? Uratowaliście policjantów. Natomiast powiedziałeś nam takie zdanie, że nie byli to mocno religijni goście i de facto oni spali, tak? I właściwie po prostu ich wtedy odbili.

Czyli pytanie brzmi, tak się nad tym zastanawiałem, czy to było tak, że w tej sytuacji sukces wisiał na włosku i de facto bezkrwawe zakończenie tej sytuacji było zależne od tego, że mieliście trochę szczęście w tym, że oni po prostu spali, byli leniwi czy religijni, w zależności od tego, jak spojrzymy na tę sytuację? Ile waszych zwycięstw to była przemyślana strategia, a na ile to były po prostu sprzyjające okoliczności? Jak to wyglądało w praktyce? Wiesz co, w praktyce to wygląda tak, że każde działanie jest, jeżeli chodzi o jednostkę GROM, tam każde działanie jest perfekcyjnie, ono jest zaplanowane praktycznie co do minuty, co do każdego ruchu, sytuacje awaryjne, wszystko po kolei, tam nie ma miejsca na pomyłki.

Na misji masz jakąś bazę. W bazie jakieś wojsko jest tutaj. Jeżeli to jest baza międzynarodowa, to tu masz Polaków, Amerykanów, Francuzów, Niemców. Dariusz Kanarkiewicz, Dariusz Pollak Strategiczny Ruch. Dariusz, co masz na myśli?

Może szerszy oddźwięk ma nazwa neutralizacja. Nie zastanawiałem się nad tym, nie definiowałem tego w taki sposób. A powiedz mi z tych wszystkich lat doświadczeń, które masz, 25 lat służby, chyba trzeci raz to ci się mówi, nieważne, w każdym razie, ale tak, 25 lat służby, ćwierć wieku, tak? Ćwierć wieku służby, o, to może tego. To jest połowa mojego wieku. Czwierć wieku. Jakie wy strategie stosowaliście? I czy to było bardziej takie zarządzanie, tak jak wcześniej wspomniałeś, takie grupy szybkiego reagowania, czyli bardziej sfokusowane, skupione na szybkim reagowaniu, jak trzeba było podjąć decyzję, czy więcej było takiego strategicznego myślenia, planowania, długoterminowego, bo to myślę, że jest dla wielu naszych słuchaczy ciekawe.

To musi trochę potrwać, nie? A to jest jakiś taki strateg, który to wam na bieżąco wszystko planuje? Bo zastanawia mnie to właśnie, jakie jest takie natychmiastowe działanie. Powiedziałeś, atak... Atak mam natychmiastowy. Planowy albo natychmiastowy. Planowy i natychmiastowy. Jakie jest natychmiastowe? To jest, nie wiem, ktoś, kto wam przez radio, nie wiem, na słuchawkę mówi ty tu, ty tu, ty tu, w sensie... Jak to działa? Nawet to szybkie planowanie będzie planowane na zasadzie burzy mózgów. W siłach specjalnych wygląda to w ten sposób, że cała ekipa, czy to będzie w zależności od tego, ile osób bierze udział w danym zadaniu. Czy to będzie 6 osób, 12, nie wiem, 20 osób? One wszystkie są na planowaniu i każdy generalnie może rzucić hasło, co by było lepsze, żeby zrobić tak czy w inny sposób.

Natomiast oczywiście na planowaniu takim natychmiastowym, czyli tym ataku natychmiastowym, No jednak musi być jakiś dowódca, który podejmuje decyzję, mówi robimy to w taki sposób, a nie w inny. Czyli dowódca jest tym strategiem de facto? W zasadzie musi być ktoś, kto generalnie na końcu podejmuje decyzję, robimy to w taki sposób. Okej, to jest ciekawe, a powiedz mi, bo wspomniałeś o tym ataku planowanym i... Czekaj, bo mi czas... Słusznie, słusznie, słusznie. Powiedz mi, jeżeli chodzi o planowanie, w jakim horyzoncie czasowym u was się planowało? Bo wiesz, na przykład w strategiach biznesowych, ja zajmuję się tematem strategicznego, myślę, wykorzystuję analogię do gry w szachy, jak uczę menedżerów, no to tam często pojawia się taki temat, na ile lat do przodu planować i... W biznesie często się planuje teraz te strategie na dwa, trzy lata, niektóre organizacje tylko na rok, na przykład w technologiach, bo tam się wszystko szybko zmienia, ale powiedzmy na przykład banki to często mają dwu, trzy, czasami czteroletnie strategie, tak samo firmy ubezpieczeniowe i tak dalej.

Przynajmniej tak kiedyś było. Być może coś się pozbawiało, ale to jest instytucja dosyć mocno zabetonowana, więc myślę, że raczej niewiele się zmienia. MON to jest Miejsce Soborne Narodowe. Dokładnie. Generalnie chodzi mi o wojsko jako o wojsko. Więc jakby tutaj wiesz, ta strategia jest... No ja wiesz, no ja nie wchodzę w takie rzeczy, bo nie do końca się na tym znam. Natomiast generalnie zależna była od budżetu i raczej planowana była rok do przodu. A jeżeli chodzi o misje, no to co mówiłem, tylko i wyłącznie zależało to od pakietu informacyjnego. Czym więcej informacji, tym więcej rzeczy było zaplanowanych. Czyli jeśli dobrze rozumiem, strategie były zależne od finansowania, o którym wspomniałeś, roczne, i od ilości informacji, którymi dysponowaliście, czyli de facto one były zależne od albo czynników zewnętrznych, czyli informacji, albo finansowania, i one raczej nie przekraczały horyzontu roku czasu, jeśli dobrze rozumiem.

Jeżeli go nie ćwiczysz, to stoisz w miejscu. Jeżeli chodzi o komfort człowieka, jeżeli wybucha ci jakakolwiek wojna, konflikt, coś się dzieje i teraz zostajesz złapany w kamasze, idziesz do wojska i już twój dyskomfort jest taki, że jesteś w miejscu, w którym nie do końca chciałbyś być, no bo nikt nie chce być wrzucony w okopy. Teraz dostajesz broń. Jeżeli nie umiesz strzelać, to jesteś w dużo gorszej sytuacji niż osoba, która potrafi posługiwać się bronią. Bo to jest coś, co trzymasz przy sobie i teraz wiesz, twój dyskomfort, twoja pewność siebie jeszcze bardziej będzie pogłębiona tym, że tak naprawdę ty masz Dariusz Kanarkiewicz, Dariusz Pollak