Misja specjalna: Wasilij Blochin

Misja specjalna w RMF FM. Wasilij Blochin. Kat Stalina. Najpierw założył skórzaną czapkę. Potem ubrał skórzany fartuch, długi aż po kolana. Na koniec włożył skórzane brązowe rękawice z mankietami powyżej łokci. Zobaczyłem kata. Kat nazywał się Wasilij Blochin. Tak o pierwszym spotkaniu z Wasilijem Blochinem opowiadał generał Dmitrij Tokariew, szef obwodowego zarządu NKWD w Kalininie. O młodości tego drania wiadomo niewiele. Historycy dogrzebali się informacji, że urodził się w 1895 roku we wsi pod Suzdalem. W drugim roku Wielkiej Wojny powołano go do wojska. Kiedy w listopadzie 1917 roku krążownik Aurora salwą ślepych pocisków rozpoczynał rewolucję październikową, leżał ranny w szpitalu.

Nie wiedział, że idzie na śmierć. Cela, w której dokonywano egzekucji, miała obite korkiem ściany, żeby huk wystrzału nie uciekł na korytarz. Pochyłą betonową podłogą z odpływem, wąż do spłukiwania krwi i ścianę z bali, przy której stawali więźniowie. Do celi, gdzie odbywało się rozstrzeliwanie, nie wchodziłem. Mówił podczas przesłuchania w 1991 roku szef zarządu NKWD obwodu kalinińskiego Dmitrij Tokariew. Tam technologia była wypracowana przez Błochina. Obili wojłokiem drzwi wychodzące na korytarz, żeby nie było słychać strzałów w celach. Blochin przywiózł teczkę pełną własnych pistoletów niemieckiej produkcji Walther. Nie ufał niezawodności standardowego radzieckiego pistoletu TT-30.

Lecz pierwszej nocy rzezi w Kalininie przeliczył się kat Stalina ze swoimi możliwościami. Pierwszy raz przywieziono 343 ludzi. Okazało się, że za dużo. Noc była krótka i trzeba było kończyć już o świcie. Następnie zaczęto przywozić po 250. Mówił generał Tokariew podczas przesłuchania. Blochin i jego zespół pracowali bez przerwy przez 10 godzin każdej nocy, przy czym Blochin dokonywał egzekucji średnio co 3 minuty. Ciała ładowano na ciężarówki przez tylne drzwi celi, w której dokonywano egzekucji, a potem dwa razy w ciągu nocy samochody jechały do Miednoje. A co potem? Pytał Tokariew. Skąd wziąć robotników, którzy wykopią groby? Potrzebujemy koparkę.

Order Czerwonego Sztandaru i Order Lenina. Wreszcie odznaka honorowego czekisty. W glorii doczekał 1953 roku i śmierci Stalina. Wtedy jego czas minął. Blochina wysłano na emeryturę z wysokim generalskim uposażeniem. I pewnie żyłby sobie spokojnie, gdyby nie proces jego pryncypała szefa NKWD, Wawryntieja Berii. Dlaczego nie sądzono również Blochina? Przecież dobrze wiedziano, czym się zajmował w czasach Wielkiej Czystki lat 30. Kat Blochin zmarł w lutym 1955 roku. Według oficjalnej wersji przyczyną śmierci był zawał serca, ale generał Tokariew uważa inaczej. Blochin się zastrzelił. Czemu miałby się zastrzelić? Czyżby nagle zaczęło mu doskwierać sumienie?