Misja specjalna: Wasilij Blochin

Dwóch czekistów trzymało go pod ręce, a Blochin w swoim brązowym fartuchu zbliżył się do skazanego, wyciągnął rękę z pistoletem i strzelił. Tydzień wcześniej Blochin w ten sam rutynowy sposób zabił Izaka Babla. Pisarza i, co w tym kontekście może mieć znaczenie, kochanka żony Jeżowa, Eugenii Guadun-Haituiny. Kat nie wiedział, że miał być następny. W książce Simona Mintefiore, Stalin. Dwór czerwonego cara, czytamy. Beria oczyszczając tajnie Ogiesza z odchodów Jeżowa przyniósł Stalinowi wyrok śmierci na samego Kata, Błochina. Nie pozwolę ruszyć Błochina. On wykonuje za nas czarną robotę. To niewdzięczna praca, ale bardzo ważna dla partii. Jak się okazało, Stalin miał już dla Błochina nowe zadanie.

Miesiąc później, 5 marca 1940 roku, Biuro Polityczne podjęło decyzję o rozstrzelaniu polskich oficerów z obozów w Starobielsku, Kozielsku i Ostaszkowie. W centrali NKWD rozpoczęto przygotowanie tzw. list wywozowych, czyli spisu polskich oficerów, którzy mieli zostać rozstrzelani. Kto zajmie się tą robotą? Zapytał Stalin. Beria, bo do niego było skierowane to pytanie, musiał przygotować zespoły katów. A to wbrew pozorom nie było takie proste. Zapowiadająca się masakra była prawdziwie czarną robotą dla funkcjonariuszy NKWD, przyzwyczajonych do wykonywania najwyżej kilku wyroków jednorazowo. Ale znalazł się człowiek, który nadawał się do tego zadania. Blochin. Wiosną 1940 roku Stalin wysłał go do Kalinina.

Order Czerwonego Sztandaru i Order Lenina. Wreszcie odznaka honorowego czekisty. W glorii doczekał 1953 roku i śmierci Stalina. Wtedy jego czas minął. Blochina wysłano na emeryturę z wysokim generalskim uposażeniem. I pewnie żyłby sobie spokojnie, gdyby nie proces jego pryncypała szefa NKWD, Wawryntieja Berii. Dlaczego nie sądzono również Blochina? Przecież dobrze wiedziano, czym się zajmował w czasach Wielkiej Czystki lat 30. Kat Blochin zmarł w lutym 1955 roku. Według oficjalnej wersji przyczyną śmierci był zawał serca, ale generał Tokariew uważa inaczej. Blochin się zastrzelił. Czemu miałby się zastrzelić? Czyżby nagle zaczęło mu doskwierać sumienie?