Mentionsy Mentionsy
Stand-up na wakacjach
Stand-up na wakacjach

Misja specjalna: Pierwsza pancerna

21.02.2023 ·14 min 28 s

Włączono ją w skład II Korpusu Kanadyjskiego generała Gaia Simonsa. Tydzień później pancerni generała Maczka wyszli na front. Atakowali wspólnie z IV Kanadyjską Dywizją Pancerną wzdłuż drogi Caen-Falais. I był to atak nieudany. Największe straty poniósł II Pułk Pancerny pułkownika Stanisława Koszuckiego. Rozkaz dostali jasny – szarżować w dym ostatnich bomb i pocisków. Więc poszli do ataku szarżą jak husaria Sobieskiego pod Wiedniem. Z tą różnicą, że husaria rozbiła Turków, a czołgi Koszuckiego wpadły pod ogień niemieckich dział przeciwpancernych oraz czołgów Panter i Tygrysów. Wiadomo było, że te odwody pancerne, które Niemcy mają, są przeważnie zrobione z najlepszych czołgów, jakie oni mają. To były Tygrysy. Ten Tygrys miał 88

Opowiadał rotmistrz Michał Gutowski w filmie Bitwy Żołnierza Polskiego Fales. Strzela ogień z trafionych czołgów, ludzie wyskakują z płonącej czeluści. Żywe pochodnie, koszmarne i groteskowe zarazem przez nieskoordynowane ruchy jakiegoś niesamowitego tańca śmierci biegną tak długo, aż nie zostaną skoszeni serią z niemieckiego karabinu maszynowego. Pisał we wspomnieniach Koszucki. Generał Guy Simons musiał przygotować nową operację. Tym razem założył, że już pierwszego dnia uda się opanować miasteczko Falaise. Ale się nie udało. Błyskawiczny atak pancerny zamienił się w mozolne przedzieranie się przez linie obrony niemieckich dywizji. Generał Simons znów popełnił błąd. Uderzenie wąskim frontem, jak chciał tego generał Simons, skazywało obie dywizje pancerne na sztywne frontalne natarcie na wąskim froncie, a więc na jedyną formę działania, do którego dywizja pancerna jest za słaba.

Teraz walcząc na dwa fronty, Maczek niecierpliwie czekał na wsparcie sąsiadów. Tymczasem kanadyjska 4 Dywizja Pancerna wprawdzie zdobyła miasteczko Trun i znajdowała się stosunkowo blisko, ale ugrzęzła pod ogniem czołgów 12 Dywizji Pancernej SS. A na południe od Chambois zatrzymały się dywizje 3 Armii Amerykańskiej generała Pattona. I choć Patton rwał się, by dokopać Niemcom w Chambois, Zwierzchnik Bradley zabronił. Tak przedstawiała się sytuacja, kiedy w deszczowy dzień 20 sierpnia do sztabu pierwszej pancernej pofatygował się generał Guy Simons. Dowódca drugiego korpusu kanadyjskiego. Po przywitaniu obaj generałowie pochylili się nad mapą. Maczek opisał Simonsowi położenie obu swoich zgrupowań. Wysunęliśmy się siedem kilometrów do przodu. Czwarta kanadyjska zostaje w tyle.

Tylko my powstrzymujemy napór Niemców. Jeszcze w ciągu dnia czwarta dywizja pancerna zaatakuje Korpus Pancerny SS, a trzecia dywizja piechoty ruszy na Chambois. Obiecał Simons. Lecz zanim nadeszła odsiecz Kanadyjczyków, na Machudze rozpętało się piekło. Niemcy zaatakowali jednocześnie dwa polskie bataliony. Podhalański z zachodu i ósmy batalion od północnego wschodu. Ryczały nebelwerfery, tłukły się działa czołgowe obu stron, bo walczącej piechocie przyszły z pomocą szwadrony dwóch pułków pancernych. Atak dywizji SS był na tyle solidny, że Niemcy wpadli na polanę między strzelców ósmego batalionu. Poszły w ruch bagnety, noże, a nawet pięści. A jednak atak się załamał. Niemcy się wycofali. Ale wycofali się tylko po to, aby kilka godzin później zaatakować ponownie. Przez całe przedpołudnie powtarzały się mniej lub bardziej skoordynowane ataki.

Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.