Mentionsy Mentionsy
SpoilerMaster
SpoilerMaster

S05E16: "Nietolerancja" (1916) -- CLASSIC

30.04.2023 ·1 godz 10 min

Opowiadam o filmie "Nietolerancja" (1916) Davida Warką Griffitha, zajmującym miejsce 7 w #Top100SpoilerMastera.

Otóż te cztery historie od pewnego momentu już były rozwijane jako równoległe opowieści i tak też zostały zmontowane przez, uwaga, tutaj ważne nazwisko, o którym zapominamy, kiedy mówimy o tym filmie, mianowicie te historie zostały zmontowane razem przez Jamesa Smitha i Rose Smith. James Smith był głównym montażystą Nietolerancji. To całkiem duże zadanie, zarówno zważywszy na obszerność materiału wizualnego, jak i na ową przedziwną koncepcję, w której jednocześnie rozwija się przed naszymi oczami cztery różne historie, przeskakując od jednej do drugiej w momentach, jak głosi napis początkowy, w których rozwija się w danej opowieści temat łączący.

Nietolerancja w roku 1916, na co zwracała uwagę Pauline Kael w swoim Eseju napisanym tuż po śmierci May Marsh w latach 60-tych, Nietolerancja była częścią tych samych eksperymentów narracyjnych z czasem, z jednoczesnością przedstawiania teraźniejszości i przeszłości, jakie były udziałem takich twórców jak James Joyce, T.S. Eliot, Ezra Pound czy Virginia Woolf. Innymi słowy, Griffith był modernistą, który poszukiwał nowych sposobów reprezentacji czasu i który, iście modernistycznie, próbował użyć medium i przekształcić medium filmowe tak, aby odzwierciedlało ono procesy mentalne.

Tak jak Ulysses ma przeprowadzić nas przez procesy mentalne jednego bohatera przez jeden dzień jego życia, W całej chaotyczności tego dnia, a jednocześnie jego symbolicznych różnych elementach, tak samo David W. Griffith próbuje odtworzyć rodzaj ruchu myśli, która kontempluje całość ludzkiej historii poprzez właśnie ów przeplatany montaż Jamesa Smitha. Nazwisko powtarzam, ponieważ powinniśmy je znać, jeżeli mówimy o nietolerancji filmu, który tak mocno jest oparty właśnie na koncepcji montażowej. I w ramach tego odcinka chciałbym wspomnieć o kilku aspektach tej produkcji. Nie da się chyba nagrać takiego odcinka podcastu, który opowiedziałby o całości nietolerancji.

Że samo ich wyliczenie może przyprawić o zawrót głowy, a jednocześnie wskazuje to na osobowość samego Griffitha, który chciał połączyć w Nietolerancji w zasadzie całą swoją wiedzę, całą swoją pasję i wszystkie swoje przemyślenia na temat świata, ludzi i historii chciał połączyć w tą jedną trzygodzinną opowieść. A zatem malarstwo. Malarstwo głównie akademickie, takich autorów jak Rochegrosse czy Edwin Long, John Martin, którego obraz Uczta Baltazara okazał się jednym z kluczowych, jeśli chodzi o inspiracje wizualne, a także James Jacques Joseph Tissot i jego ilustracje biblijne z roku 1895. Te wszystkie tropy malarskie z malarstwa akademickiego wskazują na to, że Griffith próbował stworzyć summę ikonografii historycznej swojego czasu.

Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.