Obecność wobec Boga (Rozmowy o modlitwie #16)
W wakacyjnych miesiącach mamy Wam do zaproponowania nieco inną formę podcastów: będziemy z Wami krócej, ale częściej. W serii trwających około kwadransa rozmów przyjrzymy się fundamentom modlitwy i najważniejszym fragmentom z tekstów Świętych Karmelu. Od początku września wracamy do Was ze zwykłymi, podcastowymi rozmowami. Świadomość, że Bóg jest w nas i przy nas obecny to jedno. Jak jednak przeżywać tę Jego obecność w codzienności? Jak ta świadomość wpływa na przeżywanie naszych najbardziej prozaicznych zajęć? Czy o Bogu trzeba nieustannie myśleć? Porozmawiamy dziś o praktyce Bożej obecności, dzięki której napięcie między życiem i modlitwą okazuje się pozorne. „Praktyka najświętsza, najpowszechniejsza i najbardziej potrzebna w życiu duchowym to obecność Boga: to jest upodobać sobie Jego boskie towarzystwo i przyzwyczaić się do niego, mówiąc pokornie i rozmawiając z Nim czule w każdym czasie, w każdej chwili, bez reguły i miary, zwłaszcza w czasie pokus, zmartwień, oschłości, odrazy, a nawet niewierności i grzechów”. (br. Wawrzyniec od Zmartwychwstania, Maksymy duchowe 6) — Zapraszamy na nasz profil na Patronite.pl:Smak Karmelu na Patronite
Smak Karmelu. Rozmowy o modlitwie. Witajcie w naszej kolejnej rozmowie o modlitwie. Tutaj ojciec Marcin Fizia i ojciec Marcin Wojnicki, Karmelici Bosi. Ostatnio rozmawialiśmy na temat Bożej obecności, na temat tego, co oznacza to, że Bóg jest w nas obecny i w jaki sposób jest On obecny. Dzisiaj chcieliśmy ten temat kontynuować i porozmawiać nieco z drugiej strony, mówiąc o tym, w jaki sposób my z tą jego obecnością możemy współpracować, w jaki sposób możemy się na tą jego obecność otwierać.
Myślę, że dzisiaj postawimy tutaj kropkę i oczywiście zapraszamy do kolejnych rozmów, które ukażą się już niedługo. A dzisiaj byli z wami ojciec Marcin Wojnicki i ojciec Marcin Fizia. Do usłyszenia. Do usłyszenia. Smak Karmelu. Rozmowy o modlitwie.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Ojciec Marcin Fizia i ojciec Marcin Wojnicki kontynuują rozmowę na temat Bożej obecności, skupiając się na współpracy z Bogiem w codziennych czynnościach.
Wawrzyniec od Zmartwychwstania Pańskiego opisuje praktykę Bożej obecności jako najbardziej potrzebną w życiu duchowym.
Ojciec Marcin porównuje praktykę Bożej obecności z modlitwą św. Teresy, podkreślając podobieństwa w definicjach.
Ojciec Marcin omawia trudności praktyki Bożej obecności i podkreśla, że nie jest alternatywą dla modlitwy.
Ojciec Marcin porównuje praktykę Bożej obecności do relacji małżeńskiej, podkreślając potrzebę czasu wyłącznego na Bożej obecności.
Ojciec Marcin podkreśla znaczenie umiaru i powagi w praktyce Bożej obecności.
Ojciec Marcin omawia praktyki wprowadzające do Bożej obecności, takie jak rozpoczęcie i zakończenie czynności rozmową z Bogiem.
Ojciec Marcin i ojciec Marcin Fizia podsumowują rozmowę i zapraszają do kolejnych rozmów o Bożej obecności.
Ojciec Marcin i ojciec Marcin Fizia podkreślają koniec rozmowy i zapraszają do kolejnych wydarzeń.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
W wakacyjnych miesiącach mamy Wam do zaproponowania nieco inną formę podcastów: będziemy z Wami krócej, ale częściej. W serii trwających około kwadransa rozmów przyjrzymy się fundamentom modlitwy i najważniejszym fragmentom z tekstów Świętych Karmelu. Od początku września wracamy do Was ze zwykłymi, podcastowymi rozmowami.
Świadomość, że Bóg jest w nas i przy nas obecny to jedno. Jak jednak przeżywać tę Jego obecność w codzienności? Jak ta świadomość wpływa na przeżywanie naszych najbardziej prozaicznych zajęć? Czy o Bogu trzeba nieustannie myśleć? Porozmawiamy dziś o praktyce Bożej obecności, dzięki której napięcie między życiem i modlitwą okazuje się pozorne.
„Praktyka najświętsza, najpowszechniejsza i najbardziej potrzebna w życiu duchowym to obecność Boga: to jest upodobać sobie Jego boskie towarzystwo i przyzwyczaić się do niego, mówiąc pokornie i rozmawiając z Nim czule w każdym czasie, w każdej chwili, bez reguły i miary, zwłaszcza w czasie pokus, zmartwień, oschłości, odrazy, a nawet niewierności i grzechów”. (br. Wawrzyniec od Zmartwychwstania, Maksymy duchowe 6)
—
Zapraszamy na nasz profil na Patronite.pl:
Smak Karmelu na Patronite