Magiczne dźwięki Mario Kart World

I po prostu czasem odpalam sobie po prostu tę ewolucję, na przykład właśnie Zebry, tylko po to, żeby pobiegać po mapie, nawet nic nie niszczyć i posłuchać tego kawałka. To jest zresztą właśnie magia gier Nintendo, że czasami nie tylko w tej grze, nie tylko w Banadzie, ale w wielu innych, czasami po prostu gram jakiś etap dłużej tylko po to, żeby dłużej posłuchać muzyki. Dlatego tyle masz godzin w Super Mario Makerze 2. Nawet się nie przyznałem, nie wiadomo czy nie masz rekord w Polsce. No, Pawle, no to czego ty ostatnio słuchałeś? No dobra, czego ostatnio słuchałem, no to od wczoraj słucham sobie soundtracku do nowego Supermana. No, byłem na filmie, od razu mogę powiedzieć, że polecam bardzo. To jest taki właśnie powrót do tych... Tak, John Murphy i David Fleming.

Mam takie poczucie, że tutaj kompozytorzy mogli szczególnie poszaleć i lubię ten eklektyzm, taki w ramach Mario, jakim cechują się gry Mario Kart. Mhm. Pawle, bo ty też trochę zjadłeś paznokci grając w Mario Kart. Trochę tego było. Powiem tak, dalej jestem zły na Nintendo, że nie nazwało swojej pierwszej gry po prostu Mario Kart, tylko musiało dać ten przedrostek super. Dlaczego? Super Mario pewnie, dlatego z tego to wynika. Super Mario, wszystko tam było super. Super Metroid, hu hu, bawimy się nazwami. Ehm... Ja mam niestety takie same oczucia co Jędrzej. Jeśli chodzi o Super Mario Kart, to...

Trzy godziny na playlistę America's World. I cały czas jest super. No nie wiem, co więcej powiedzieć. Jestem zachwycony. To są takie... W sensie, że muszą cię kochać. Jeszcze będziemy rozmawiać, bo ja bym chciał powiedzieć w stosunku do samej rozgrywki, jak muzyka jakby odgrywa swoją rolę, bo cały czas mówimy o muzyce. Warto byłoby też troszeczkę o samej grze powiedzieć, jak ona, jaki jest balans. Ja tylko, zacznij, Paweł, oddam głos. Pytałeś się, ile utworów. Rzekomo chodzą pogłoski, że ponad 200 utworów znalazło się w grze. Ja myślę, że nawet spokojnie chyba to oscyluje w granicach 300, ale dlaczego taka ilość, to za chwilę, jeżeli mnie Paweł nie uprzedzi, to powiem. Pawle, właśnie, mimo tego, że masz najmniej może godzin, ale to nie ma znaczenia, bo wcześniej jeszcze przed utrzymaniem swojego egzemplarza konsoli, to nasłuchałeś się też trochę tej muzyki, bo ci tam pamiętasz, podsyłałem kilka utworów i nawet jest utwór, który przypomina muzykę do persony, żeby było zabawnie.

A na przykład jak już się zaczyna dzień, poranek, to się ogólnie muzyka też jakby zmienia. Więc no to jest dla mnie też takie trochę, że jak Grand Theft Auto miało swoją radiostację, to Mario Koa War ma swoją stację. Szkoda tak naprawdę, chyba myśmy, Paweł, zażartowaliśmy, że szkoda, że nie zrobili takiego, że masz radiostację Mushroom Kingdom albo radiostację Peach i tam po prostu zupełnie inne są, inne są te, no nie wiem, mogło Nintendo tak poszaleć troszeczkę. Tak, i Wario jako DJ. Mario jako DJ. Oczywiście bardzo o wielu innych niuansach jeszcze nie powiedzieliśmy, bo podcasty rządzą się swoimi prawami, a my nie jesteśmy raczej fanami, żeby nagrywać 2-3 godziny podcasty. Pawle, ja mam już oczywiście ostatnie pytanie za chwilę dla was, ale Pawle, czy ty widzisz coś, co Mario Kart World w rozgrywce w porównaniu do muzyki coś lepiej zrobił od ósemki?

I fajne jest właśnie to, jakkolwiek oczywiście nie obraziłbym się, gdyby było tam coś więcej, być może byłoby to dobre, ale w tym stanie, w jakim to jest, podoba mi się fakt, że jakby... Włączasz tę grę i możesz grać gdziekolwiek, zawsze coś się wydarzy. Nie jesteś skrępowany tym, że musisz teraz jakąś quest'a robić, że musisz gdzieś pojechać, coś odebrać. Po prostu włączasz, grasz i zawsze coś będzie. I to jest okej. Niby wydaje się, że ten świat będzie pusty, ale im dłużej grasz tę grę, tym mniej pusty okazuje się być. Takie jest moje uczucie. Tak, poza tym to widać ewidentnie, że to będzie gra, która będzie rozwijana przez najbliższe, nie wiem, 8 lat. To nie jest tak, że dostaliśmy grę i zapłać 80 euro i nic poza tym. Nic nie daje, że to jest gra, która będzie dostawała bardzo dużo zawartości. Tylko dajmy sobie czasu. Pawle, przyszłość, czy w ogóle widzisz, czy można przebić sufit?