David Graeber. Czym jest praca bez sensu?

oraz znakomitego eseju Wolność, Równość, Przemoc, czego nie chcemy sobie powiedzieć. A obecnie pracuję nad kolejną książką, więc ja wypatruję niecierpliwie. A póki co zapraszam Was do posłuchania naszej rozmowy. To ja tak może trochę przekornie, ale chciałam Cię na wstępie zapytać, czy masz Linkedina albo czy orientujesz się, jakiego typu treści pojawiają się na Linkedinie? To jest bardzo podchwytliwe pytanie, ponieważ mam Linkedina, do którego zapomniałam hasła i którego w ogóle nie uzupełniam. Kiedyś, bardzo, bardzo dawno temu, nie wiem, ktoś mi to polecił i że to zrobiłam, ale mnie tam nie ma.

Robię chyba taki podstawowy błąd w czasie social mediów, to znaczy nie update'uję jakichś profilów bardzo starych, licząc, że jeżeli ktoś będzie potrzebował się do mnie odezwać, to pewnie na podstawie tego, co robię w życiu publicznym, więc i tak przez to mnie znajdzie. Ale tak, mam, ale nie mam. Pytam cię o tego LinkedIna, dlatego że on mi jakoś w ciekawy sposób rezonuje z tą książką Grebera, od której się chciałabym odbić. Nie dlatego, że tam panuje jakaś taka bardzo specyficzna propaganda sukcesu. Jest to oczywiście portal konstruowany w taki sposób, że ma umożliwiać kontakty związane z pracą, więc nie dziwne, że się opiera na kwestiach zawodowych. No ale tam mamy właśnie taką apoteozę swojego miejsca pracy, wychwalanie swojego szefa, współpracowników, jakieś takie w ogóle usztucznienie relacji zawodowych, mam wrażenie.