Ślady. Towarzystwo Ciemnych Typów

Piotrem Jerzym Frasattim i o tym, jak dziś budują relacje i wiarę w codzienności. Dowiemy się, że ślady św. Piotra Jerzego prowadzą także do Katowic i to na długo przed pojawieniem się Ciemnych Typów na śląskiej ziemi. Rozmowę poprowadzi ksiądz Łukasz Wieczorek. Już teraz serdecznie zapraszam. W czasie naszego spotkania wysłuchamy też ostatniej części adwentowych rekolekcji prowadzonych w tym roku przez księdza arcybiskupa Andrzeja Przybylskiego. Jednak na sam początek posłuchajmy przyglądu wybranych wydarzeń z życia Kościoła. Śladami wydarzeń Do naśladowania bogobojności i miłości, miłosierdzia i oddania św.

Całkowite zamknięcie katedry było spowodowane 40 miesiącami intensywnych prac renowacyjnych, które rozpoczęły się niemal 10 lat temu. W czwartą niedzielę Adwentu w Tychach sprawowana była msza święta dziękczynna za podniesienie kościoła parafialnego pod wezwaniem św. Marii Magdaleny do rangi Bazyliki Mniejszej. Eucharystii przewodniczył arcybiskup Andrzej Przybylski. Metropolita katowickiej w Homilii podkreślił znaczenie tyskiego kościoła jako Bazyliki Mniejszej. Myślę, że wiecie dlaczego ta chwila jest tak ważna. Dlaczego dla naszej całej archidiecezji kościoła miasta Tychy to ogłoszenie tej świątyni bazyliką jest tak istotne?

Bazylika Mniejsza, mówiąc w wielkim skrócie, to nadanie przez papieża Leona XIV honorowego tytułu kościołowi, który ma swoją ważność, ma swoje znaczenie. Dzięki temu tytułowi chcemy powiedzieć, że świątynia pod wezwaniem św. Marii Magdaleny w Tychach po katedrze Chrystusa Króla w Katowicach stanie się siódmym najważniejszym kościołem archidiecezji katowickiej, siódmą bazyliką mniejszą. Pozostałe to bazylika w Piekarach Śląskich, w Katowicach Panewnikach, w Rybniku, w Przowie, w Mikołowie oraz w Katowicach Bogucicach. Muzyka Wśród produktów objętych zakazem wwozu do Nicaraguj znajduje się pismo święte.

Biblia zawiera przesłanie, które stawia pytania władzy, potępia niesprawiedliwość i staje po stronie uciskanego ludu. Dlatego zabraniają ludziom czytania nie tylko tekstów religijnych, ale wszelkich lektur, które pozwalają dostrzec horyzont inny niż ten, który dyktatura chce narzucić, stwierdził ksiądz Edwin Roman. To były wybrane informacje z życia Kościoła, a za chwilę w studiu Radia Katowice ksiądz Łukasz Wieczorek i jego goście z Towarzystwa Ciemnych Typów. Święty Józefie z królewskiego rodu,

Raban, czyli Kościół Młodych. To jest Raban, czyli Kościół Młodych. Audycja o ludziach, którzy nie boją się robić hałasu, ale takiego, który budzi, a nie męczy. Dziś w studiu mamy ekipę, która może nazwę ma podejrzaną, ale wbrew nazwie nie przyszła tu kraść mikrofonów. Ciemne typy, a właściwie młodzi, którzy idą śladami człowieka o wielkim sercu, wielkiej wierze i jeszcze większych płucach. Patrycja i Adam oraz ich duszpasterz, ksiądz Krzysztof Nowrot, witajcie serdecznie. Szczęść Boże, witamy. Dobry wieczór. Na początek mała lekcja historii, bo zanim w Polsce ktoś usłyszał o ciemnych typach, ktoś inny musiał pociągnąć tę nitkę makaronu, a ta sięga dobrze lat dwudziestych XX wieku włoskich alp i przyjaźni.

Zacznijmy więc od początku. Księże Krzysztofie, jak to się stało, że ta idea z alp, z Włoszech trafiła właśnie do Ciebie i w końcu do Katowic? Najpierw o samym Presatim. W 1924 roku ten jeden z najmłodszych świętych kościoła przez papieża kanonizowany we wrześniu tego roku, będąc samemu przed końcem studiów, zakłada grupę, która ma zgromadzić jego przyjaciół w momencie, kiedy on czuje, on tak podświadomie czuje, że ci ludzie się rozjadą po całej ojczyźnie, po całych Włoszech, kiedy skończą studia. Natomiast grupa ma być iście religijna, bo on planuje, że ci ludzie będą modlić się za siebie nawzajem, że to im da szansę zachowania kontaktu. Natomiast w tej otoczce, którą znajomym podaje, świadom też tego, że to są ludzie, którzy z kościołem mają różną więź.

Ona się wydaje być humorystyczną. Ciemne typy to jest określenie mafii. Jeżeli ci ludzie mówią o sobie używając pseudonimów wyjętych z rewolucji francuskiej, Frassat je zroba z pierem, no to to się nie kojarzy religijnie. Jeżeli daty, które grupa świętuje są też wzięte z rewolucji francuskiej, listy, które oni piszą do siebie zaczynają się od hasła bum, bum, bum i to ma być salwa armatnia, kończą hasłem terror omnia vincit, terror wszystko zwycięży. to to się w ogóle z kościołem nie kojarzy, ale kiedy oni wchodzą do tej grupy, okazuje się, że faktycznie tam jest fundament mocno religijny i oni pamiętają o sobie, oni się modlą za siebie. Kiedy Prasati umiera w 1925, to pomimo tego, że grupie brakuje lidera, ta grupa trwa dalej. Nasza polska grupa to jest rok 2013. To jest dla mnie taki szczególny czas mojego kapłaństwa, kiedy wylądowałem na studiach w Lublinie. Po trzech latach uczenia w szkole muzycznej w Katowicach, po trzech latach pracy z młodzieżą, nagle biskup mnie wysyła na

No ale tak w miarę możliwości poznawania i ludzi, i właśnie historii, też całego towarzystwa i też samego Pierre George'a, no wzbudziło to we mnie taką ciekawość, zainteresowanie i też takie pragnienie włączenia się w to. ponieważ oprócz tej modlitwy, o której wspomniał ksiądz Krzysztof, także staramy się spędzać czas tak aktywnie, chodząc po górach na przykład. Ja, że pochodzę z takich górskich okolic, to bardzo mnie to zainteresowało. Góry masz we krwi. Tak, właśnie uznałam, że to brzmi jak coś dla mnie, ponieważ mogę z tymi ludźmi porozmawiać. faktycznie spędzać ten czas na modlitwie, być razem, wspierać się, być razem na mszy świętej, ale także możemy chwalić Pana Boga na zewnątrz, że możemy iść i pokazać to Jego stworzenie też ludziom, którzy niekoniecznie chcą wejść do tego kościoła. Adam, jaka była droga z Kobielic do Ciemnych Typów?

Dziękuję za tę rozmowę, za wasze światło i za to, że pokazujecie, że wiarę naprawdę można przeżywać jako przygodę. A wszystkim słuchaczom pamiętajcie, świętość Frasatiego zaczęła się od małych kroków ku górze, więc róbcie swoje i róbcie to razem. Do usłyszenia, błogosławionych świąt, Bożego Narodzenia. Kończy się adwent oznaczający w kościele katolickim czas radosnego oczekiwania na przyjście od kupiciela. Zatem dziś ostatnie przedświąteczne rozważanie Słowa Bożego, które poprowadzi ksiądz arcybiskup Andrzej Przybylski.

Podążmy zatem śladem myśli rekolekcjonisty. Jesteśmy już bardzo blisko Bożego Narodzenia. To nasze czwarte adwentowe spotkanie, poprzez które chcemy się przygotować na te święta. Przez ostatnie dwa tygodnie towarzyszył nam wielki prorok święty Jan Chrzciciel, a dzisiaj Kościół przywołuje nam jeszcze kogoś bardzo ważnego w życiu Jezusa, w życiu Maryi i w naszym życiu. Tym kimś jest nie kto inny, tylko święty Józef. Usłyszeliśmy podczas... Ewangelii w czwartą niedzielę Adwentu, jak Bóg przez anioła mówi do Józefa. Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twojej małżonki, albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w niej poczęło.

Nie bójmy się przyjąć każde ludzkie życie. Zatroszczmy się o to życie, wspaniały rozwój, ale też wychowanie do wiary wszystkich naszych dzieci. Tak bardzo sobie i wszystkim Wam życzę, żebyśmy w Kościele, a przede wszystkim w naszych rodzinach, tak jak Józef zatroszczył się o dzieciątko Jezus, żebyśmy my wszyscy zatroszczyli się o wszystkie dzieci, które żyją wokół nas. Zatroszczyli się nie tylko o to, by miały co jeść, by mogły się świetnie rozwijać, by miały piękne perspektywy, ale byśmy się również zatroszczyli o to, by Jezus był w ich życiu. Bo choćbyśmy dzieciom wszystko dali, jeśli nie damy im Boga, to właściwie jakbyśmy nic im nie dali.