Machiaweliczny Lope Martin

Przy okazji jeszcze pojawia się jeden sposób wykorzystania rozbitków. Mianowicie jako pretekstu do tego, żeby wtargnąć na cudze terytorium pod pozorem, że oto ochraniamy obywateli właśnie w danym miejscu. Coś, co powraca w historii czy polityce czasów nowożytnych. Ten pomysł wyszedł spod pióra Andresa Urdanety, który przewija nam się tutaj od początku jako osoba obecna na Filipinach i obecna w czasie drugiej ekspedycji na Pacyfik. Urdaneta powrócił do Hiszpanii. Następnie został skaptowany przez Alvarado po to, żeby wziąć udział w wielkiej wyprawie na Pacyfik, ale z powodu śmierci Alvarado i podziału tej wielkiej ekspedycji zniechęcił się do tego. Wstąpił do zakonu Augustianów, ale teraz w momencie, kiedy Juan de Carrion razem z wicekrólem Hiszpanii zaczęli planować nową wyprawę i molestować nowego króla Filipa II o pieniądze,

Ale tego typu myślenie wtedy już panowało. Zresztą ono panowało podejrzewam odkąd ludzie zaczęli się ścierać ze sobą. Wkraczamy na cudze ziemię dlatego, że chronimy własnych ludzi. Jak wyglądał skład tej wyprawy? No bo powstał między innymi ogromny, największy w tamtych czasach statek San Pedro. Plan ekspedycji był rzeczywiście taki bardzo śmiały. Co prawda nie było to w żaden sposób porównywalne z tym, co planował sobie wcześniej Alvarado, który chciał wysłać trzynaście statków na zachodni Pacyfik. W tym momencie zgodnie z planem zbudowano cztery, ale w tym właśnie statek San Pedro, święty Piotr, który był największym jak dotąd zbudowanym w Nowej Hiszpanii okrętem. On miał wyporność ponad 500 ton, 30 metrów długości, a więc był kilkakrotnie większy niż statki ekspedycji Magellana czy Loaisy, no już nie mówiąc o statku Columba.