MYŚLAŁEM, ŻE TO PRZEZE MNIE

I długo wtedy byłeś? Od czerwca do grudnia. Potem sędzina powiedziała, że raz mi się to zdarzyło i można mnie to wybaczyć. Ta sprawa to mnie dużo nauczyła. Jakbym poszedł może przeprosić, to może by było, że jestem. Próbuję telefonować do mamy Marcina i Joasi, żeby zaprosić ją na rozmowę, żeby pomówić o jej dzieciach. Dzień dobry, mówi Maria Szczepanek, psycholog w pogotowiu opiekuńczym. Czy możliwym byłoby, gdyby Pani tutaj mnie odwiedziła? W tym tygodniu nie może Pani? A w przyszłym? Pani pracuje w tej chwili, tak? I to jest problem? Aha. Do widzenia.

Po prostu mieszkamy razem i mamy dziecko. Nie dopuszczam do siebie takiej myśli, że dzieci mogą iść do domu dziecka. Ja z nimi rozmawiałam na ten temat i oni wiedzą, jaka jest tutaj sytuacja. Oni mnie całkowicie rozumieją. Ja jestem praktycznie bez środków do życia. Ja mam tylko 70 złotych do zasiłku rodzinnego. Mam już szkołę średnią skończoną i żadnego zawodu. A rodzice pani nie mogliby się zająć dziećmi? Tam jest babcia, ma 91 lat, w tej chwili wymaga stałej opieki. Moja mama ma tylko dwa pokoje, niestety. Dzień dobry Pani. Maria Blimer, Wanda Wasilewska, Radia Merkury. Możemy na chwileczkę porozmawiać z Państwem? Tak? Możemy? O Joasie i Marcina. Och Boże, nic nie rozmawiam, nic nie ten.