Mariusz Kamiński "Marynarz Dzidek"
Historiaporucznika Mariana Tadeusza Mokrskiego nierozerwalnie łączy się zlosami legendarnego okrętu ORP „Orzeł”. To właśnie jegoniezwykłe umiejętności nawigacyjne umożliwiły brawurowąucieczkę „Orła” z internowania w estońskim Tallinie. GdyEstończycy odebrali załodze wszystkie pomoce nawigacyjne, porucznikMokrski własnoręcznie wyrysował z pamięci i na podstawie spisulatarń nową mapę Bałtyku i cieśnin, co pozwoliło bezpieczniedoprowadzić okręt do Wielkiej Brytanii. Ten pochodzący z Lublinamłody oficer, który zaginął w 1940 roku wraz z załogąjednostki, był postacią o wielu talentach. Przez lata zapomniany,miał na koncie sporo ciekawych historii – był szkolnym prymusem ozdecydowanym charakterze, świetnie rysował, a jako student zagrałnawet epizod w przedwojennym filmie. W osoatnich latach pamięć onim powoli wraca dzięki lokalnym inicjatywom i zachowanymwspomnieniom do niedawna żyjących jeszcze jego krewnych.
Zapewne jakiś ktoś zasłużony, bo niepośredni to człowiek był, skoro jest jego imieniem ulica nazwana. I rondo właściwie. Rondo. To proszę mnie powiedzieć, kto to był? Marek Korzonek jest historykiem, nauczycielem w Liceum nr 14 w Lublinie. Ponad 40 lat temu już dzisiaj, gdy byłem rówieśnikiem dzisiejszych gimnazjalistów, u mnie w domu zawitał przybysz z Wysp Bahama.
2 lipca 1933 roku został przyjęty na Wydział Morski Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej w Toruniu. Niestety jego ojciec zmarł w 1933 roku na zapalenie płuc. Wówczas rodzina musiała zmierzyć się z losem. Matka i dwie starsze siostry, które studiowały, podjęły pracę. Na szczęście Marian jako prymus otrzymał pełne stypendium. Wtedy też, jak wspominał wcześniej Marek Korzonek, Mokrski popłynął w rejs dookoła świata. Siostrzenica Mokrskiego wspomina, ogromnie kochał swoją matkę i często do niej pisał. Z każdego rejsu przywoził swoim skarbom, tak nazywał matkę i cztery siostry, prezenty i pamiątki.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Opowieść o przybyciu do Lublina i brak informacji o poruczniku Mokrskiem.
Opowieść o poruczniku Mokrskiem z wypowiedzią historyka Mareka Korzoneka.
Przerwa w rozmowie z powodu zadań nauczycieli.
Opowieść o Mokrskiem z perspektywy absolwentów i nauczycieli.
Opowieść o rodzinie Mokrskiego i okolicznościach jego śmierci.
Opowieść o kariery i zainteresowaniach Mokrskiego przed wojną.
Opowieść o narzeczonej Mokrskiego i jej losach po II wojnie światowej.
Opowieść o ucieczce ORP Orzeł i roli Mokrskiego w tej akcji.
Opowieść o awansie i zaginięciu ORP Orzeł.
Opowieść o poszukiwaniach ORP Orzeł przez grupę poszukiwawczą, a także o jej relacjach z Anglikami i Holendrami.
Opis działań szkolnych w Lublinie związane z pamięcią o poruczniku Mokrskim, jego imieniu na szkole i przyszłe perspektywy.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Historiaporucznika Mariana Tadeusza Mokrskiego nierozerwalnie łączy się zlosami legendarnego okrętu ORP „Orzeł”. To właśnie jegoniezwykłe umiejętności nawigacyjne umożliwiły brawurowąucieczkę „Orła” z internowania w estońskim Tallinie. GdyEstończycy odebrali załodze wszystkie pomoce nawigacyjne, porucznikMokrski własnoręcznie wyrysował z pamięci i na podstawie spisulatarń nową mapę Bałtyku i cieśnin, co pozwoliło bezpieczniedoprowadzić okręt do Wielkiej Brytanii. Ten pochodzący z Lublinamłody oficer, który zaginął w 1940 roku wraz z załogąjednostki, był postacią o wielu talentach. Przez lata zapomniany,miał na koncie sporo ciekawych historii – był szkolnym prymusem ozdecydowanym charakterze, świetnie rysował, a jako student zagrałnawet epizod w przedwojennym filmie. W osoatnich latach pamięć onim powoli wraca dzięki lokalnym inicjatywom i zachowanymwspomnieniom do niedawna żyjących jeszcze jego krewnych.