"Polakożerca" - Nieregularnik literacki - 08.02.2026 r.

Człowieka, który szefował wtedy w tych pierwszych właściwie już tygodniach i miesiącach II wojny światowej. W formacji paramilitarnej niemieckiej nazywanej Selbstschutzem, która teoretycznie miała się zająć obroną miejscowej ludności niemieckiej, a w rzeczywistości była uwikłana w masowe zbrodnie na Polakach, po części także ludności żydowskiej. No właśnie, on pochodził z dosyć rodziny arystokratycznej nieodpliwie, ale o silnych tradycjach militarnych. Jego antynaci na wielu polach marsowych się odznaczyli. Tak, to się zaczyna jeszcze w XIX wieku. Jego ojciec był generałem i także kilkoro innych krewnych, kilku innych krewnych.

On trafia na Pomorze. To jest jakiś przypadek zupełny? Miał krewnych zarówno w Ostromecku pod Bydgoszczą, jak i krewnego, który przez lata był z kolei związany z majątkiem w Pułtowie pod Toruniem. W każdym razie został przez Himmlera tam do Bydgoszczy delegowany. Stanął na czele z Elbstrzucu, jak to Niemcy mówili, Prusak Zachodnik, czyli na terenie przedwojennego województwa pomorskiego. Formacja, którą kierował Selbstschutz był zaangażowany w masowe zbrodnie rozstrzeliwania polskiej inteligencji, ale nie tylko.

No właśnie i tutaj nie bez powodów jest ten krzyżyk na okładce Pana pracy, Panie Filipie, bo on krzyżykiem sygnował osoby, które miały trafić na egzekucję. Tak, albo w ten sposób, albo swoimi inicjałami. Też z licznych zeznań wynika, że otrzymywał listy Polaków i jeśli Jeśli przy danym nazwisku postawił krzyżyk, albo swoje inicjały, wtedy decydował w ten sposób o śmierci danej osoby. Czyli był panem życia i śmierci. Wiadomo jaka... No ile tych wyroków śmierci takich niewormalnych sygnował? To można je sugerować? Ponieważ sam zadbał o to, jak się wydaje, żeby akta Selbstschutzu zostały zniszczone jeszcze w roku 1939.