"Polakożerca" - Nieregularnik literacki - 08.02.2026 r.

Z drugiej strony dla Alvenslebena mogło to być pewne remedium na jego kłopoty finansowe. Pochodził z rodu arystokratycznego, który jednak, ta przynajmniej gałąź, popadła w pewne kłopoty finansowe. Na karierze w NSDAP Alvensleben ewidentnie zyskał, ja to też pokazuję w mojej książce, zyskał nie tylko w sensie awansów, ale zyskał także finansowo. No właśnie, wspomniał Pan o Freikorpsie, on jeszcze w czasach rozprawy z Karolem Liebknechtem i Różą Luksemburgiem brał udział, był za młody. Ale później działał w tym Freikorpsie i potem jeszcze takie ciekawostka zupełnie, że też jakieś chyba miał marzenia muzyczne, bo uczył się gry na skrzypcach i to uczył się u ojca Reinharda Heydricha.

Zresztą Heydrich też się uczył gra na skrzypcach, to inna sprawa. Tak, tak. Właśnie w hale nad Soławą, gdzie się urodził. Później też się chwalił między innymi znajomością z Herbertem von Karajanem, a więc widać te jego pewne związki ze światem muzyki, chociaż w powojennym wywiadzie przyznawał, że pod okiem starego Heydricha w sumie niewiele się nauczył. No właśnie, no nastaje czas triumfu NSDAP-AP, rok 1933, po paru miesiącach staje się już właściwie jedyną partią funkcjonującą w Niemczech, a takim powiernikiem bohatera, to chyba słowo bohatera Pana książki, jest Heinrich Himmler, to był taki jego mentor i jego taki poplecznik niewątpliwie.