10.11.2025 Sowa przed północą - Marta Wróblewska

Armata wiadomo, co mogła z człowiekiem zrobić. A ponad tym wszystkim w dodatku trzepotała skrzydłami i pochyliwała złowróżnie bardzo zła sowa. Ale nie bałem się ani psa, ani armaty, ani sowy. Bałem się demona nieporadności, który mieszkał we mnie. I który za nic, za nic nie pozwalał mi, tak jak Pan Bóg przykazał napisać literę S prawą ręką. Bo w gruncie rzeczy to, że nie umiałem napisać litery S prawą ręką, nie było najgorsze. W końcu mogła to być zwyczajna nieporadność albo lenistwo. O moim specjalnym zwyrodnieniu świadczyła okoliczność, iż ja tę przeklęte literę S potrafiłem swobodnie i wprawnie napisać lewą ręką.

Połowa audycji za nami. Sowa przed północą, Marta Wróblewska, radio UWM FM. A dzisiaj dzielę się z Państwem jazzem i Jerzym Pilchem i jego bezpowrotnie utraconą leworęcznością. Nic na to nie poradzę. Mam wielką słabość do zeszytów w linie, w wynkwitnych okładkach. W ogóle mam słabość do galanterii papierniczej, do sklepów papierniczych, do hurtowni papieru. Zeszyty w linie, bez marginesu. W wykwintnych okładkach kupuję w złudnej nadziei ich zapisania. Nigdy wprawdzie, nigdy nie udało mi się zapisać zeszytu tak jak Pan Bóg przykazał. Od deski do deski.