Czerwony dywan: Jerycho (03.04)

I dziś wszyscy znamy te Bogurodzice. To nam się właśnie kojarzy z 1410, z Grunwaldem i zresztą bardzo słusznie. Natomiast jest to ta Bogurodzica zrekonstruowana na podstawie najstarszego zapisu z pominięciem tak naprawdę tradycji tych wieków, gdzie to się zmieniało. I wracając do naszych nagrań, ta Bogurodzica 1630 to jest po prostu jeden z niewielu, jeden z dosłownie kilku przekazów, Gdzie ona jest śpiewana na głosy, na wiele głosów, że to nie jest tylko jeden głos z jakimś akompaniamentem, bądź jeden głos, tylko to jest przekaz tutaj z rękopisu sporządzonego przez dominikanina, krakowskiego dominikanina, ojca Błażeja Dereja dla

Dla dominikanek z Piotrkowa Trybunalskiego. I tam w jednym z głosów, być może siostry, śpiewały, miały śpiewać melodie Bogurodzicy, a pozostałe trzy głosy śpiewały inne melodie, tworząc konstrukcję polifoniczną. Missa Apollonica, Anno Domini 1475, tu są pieśni średniowieczne. Mam takie pytanie, czy w tej, nie chcę powiedzieć, kulturze muzycznej Kościoła, ale może to tak ujmijmy, te pieśni średniowieczne nadal są żywe, czy właśnie pochylając się nad takim zapisem nutowym, można znaleźć w pieśniach, które do tej pory są wykonywane, jakiś ślad tego, który na przykład podpowiada, jak ten utwór zaaranżować?