Kłamstwa Metody Montessori | Cz. 2 | Radio Aria

Czy dwuletnie dziecko jest osobą? Czy czteroletnie jest osobą? Czym jest osoba? Dlaczego mówię o dwóch latach? Bo w tej metodzie i to jest trzeci punkt, który chciałam poruszyć, uważa się za ważne, aby edukować i uczyć dziecko przed ukończeniem szóstego roku życia. Dlatego właśnie szkoła ta przyjmuje dzieci od dwóch lat, bo mają tam program dla dzieci w wieku od dwóch do sześciu lat. Bardzo interesująco wygląda to powiązanie z wypowiedziami Vincenta Peyo, który w 2014 roku, jako minister edukacji i mason, opowiadał się za obowiązkiem szkolnym od drugiego roku życia. Twierdził, że należy zdekonstruować wszystkie stereotypy rodzinne, kulturowe i religijne. Innymi słowy, kształtowaną tożsamość i korzenie dziecka można zniszczyć tylko między drugim a szóstym rokiem życia.

Gdy chodzi o ochronę dzieci, chęć ich wykształcenia i umożliwienie rzeczywistego rozwoju, to nie można proponować takiej edukacji w tym przedziale wiekowym, co wie każdy obrońca dziecka i każdy nauczyciel z prawdziwego zdarzenia. Sens i wartość ochrony dzieci oraz przekazywania i nauczania wiedzy dobiegł końca. Do tej pory dzieci od urodzenia do lat sześciu nie chodziły do szkoły, zostawały w swoim domu rodzinnym. Instytucjonalne zajmowanie się dziećmi jest stosunkowo nowe. Przedszkola nie istniały wcześniej. Perspektywą metody tej jest edukacja i nauczanie od drugiego roku życia, co było również propozycją Vincenta Peyo w czasach, gdy szkoła i nauczanie nie były obowiązkowe, bo nauczanie było obowiązkowe dopiero od szóstego roku życia.

Pejoł marzył o przymusie edukacji od drugiego roku życia. Cóż, Montessori już to robiła i proponowała od dawna, a mason, Vincent Pejoł, samemu pod tym względem jawi się niczym wychowanek metody Montessori. Ci, którzy znają placówki Montessori, mogą to potwierdzić, a ci, którzy nie znają, niechaj samemu sprawdzą. I tym sposobem metoda Montessori stała się jednym z czynników intelektualnych, które doprowadziły nas w 2019 roku do obniżenia obowiązku szkolnego od trzeciego roku życia. To między innymi dzięki niej wprowadzono tak wczesną integrację dzieci w szkolnictwie. Wasze dzieci są Wam odbierane i oczywiście zawsze pod fałszywymi uzasadnieniami ideologicznymi, takimi jak te, że dzieci obcokrajowców będą w stanie szybciej przyswoić sobie język francuski lub że istnieją grupy nieuprzywilejowane z dzielnic robotniczych, które będą w stanie szybciej przyswoić sobie kulturę.

Nauczyciele, którzy naturalnie i zgodnie z prawem naturalnym przekazują wiedzę, są niszczeni podczas inspekcji, formatowani na szkoleniach, kastruje się ich jako przekazicieli wiedzy. I to zawdzięczacie m.in. Marii Montessori, którą tak wychwalacie. Umieszczenie dziecka w centrum tej metody nauczania, która jest sprzeczna z prawem naturalnym i rozwojem i która wbrew temu, co Wam mówią, proponując metody obserwacji, eksploracji i wolności, jako rzekomo tych jedynych środków rozwoju, nie pozwoli Twojemu dziecku osiągnąć sukcesu. I co więcej, szkoły owe, w swej zdecydowanej większości, jeśli się nie mylę, są głównie nastawione na przyjmowanie bardzo małych dzieci, co jest bardzo wymowne, dokładnie tych maluchów, które interesują pana Wincenta Peyoł, gdy mówi, że trzeba je odbierać niemal od kołyski, aby zniszczyć ich tożsamość i zakorzenienie w tym, co rodzice naturalnie im przekazują, nawet bez słów, bo gdy matka nosi dziecko pod sercem, już mu coś przekazuje.

To bardzo poważne, bo znów trzeba wiedzieć, w jakim wieku dziecko jest wolne i co oznacza autonomia dziecka. Ale o tym już wspominałam. Teraz podam Wam przykład podwójnego przekazu, tak zwany double bind. Jak powiedziałam, wyrażenie autonomia dziecka jest niebezpieczne. Powtarzam, wyrażenie autonomia dziecka jest niebezpieczne, bo mówimy o autonomii wobec kogo? Jeśli połączymy to wyrażenie z deklaracją Lorenz Rossignol, wywołującą wiele kontrowersji w 2014 roku, gdy kierowała Ministerstwem Edukacji i którą powtarzają od wieków, że autonomia związana jest z faktem, że dzieci nie należą do swoich rodziców, to szybko zrozumiecie, że jest to kwestia, którą równie wyraźnie i jasno wyraził Vincent Peo o byciu autonomicznym wobec rodziców, wobec swojego pochodzenia i odcięciu się od swojej linii przodków.

Nie mam teraz czasu, aby rozwinąć ten temat, ale poważnie myślisz, że to ona wymyśliła stosowanie istniejących od wieków klocków, układanych jeden na drugim? Mamy tutaj do czynienia z niezwykłym zamieszaniem wokół tej, która wymieszała fałsz z prawdą i próbowała połączyć sprzeczne terminy. Drugi termin ma uspokajać z powodu ukrytego niebezpieczeństwa, jaki niesie pierwszy. Opowiadam Wam o materiałach, które Montessori sama stworzyła, aby móc przejąć kontrolę nad naszymi dziećmi dokładnie tak, jak zalecał Vincent Peyo. Jest ona intelektualnym agentem pozbawiania dziecka jego rodzinnych korzeni, które zawierają jego tożsamość, religię i pamięć przodków. Stosowanie i propagowanie sposobu niszczącego metodę przekazu wiedzy musi być również użyte w rodzinie, przeciwko niej.