[PRRC]: Urszula Woźniakowska

Ale to było tak, że ja działałam w tym środowisku właśnie influencerskim, modowym, ale psychologia to zawsze był mój konik gdzieś na boku. Zawsze byłam zainteresowana właśnie psychologią, relacjami, to zawsze gdzieś tam leżało w spektrum moich zainteresowań. Ja nigdy o tym jakby nie mówiłam otwarcie na moich socialach, bo moje sociale nie były poświęcone temu, ale w pewnym momencie stwierdziłam, że może warto zacząć o tym gadać i tę całą moją wiedzę, którą mam, Jakby zaaplikować w celu pomocy dziewczynom, na początku myślałam, że tylko dziewczynom, teraz okazuje się, że również facetom, którzy tego, które tego potrzebują. I w ten sposób narodził się mój Tik Tok, który był stricte od samego początku poświęcony już relacjom. Jakby ja tworzyłam Tik Toka z takim zamysłem, żeby pomagać dziewczynom właśnie na Tik Toku. Tam wciąż jeszcze na Instagramie trzała moja modowa przygoda i beauty, a na Tik Toku już zaczęłam rozwijać taki content stricte właśnie relacyjny.

Na początku to były takie śmieszki, heheszki, jakieś takie żarty bardziej relacyjne i tak dalej, które stawiały te dziewczyny na nogi. I coś, co się klikało przy okazji. Coś, co się klikało też bardzo. Oj, to było niesamowicie klikalne. A potem zaczęłam tworzyć takie treści bardziej poważne, już rzeczywiście takie dłuższe. TikTok wprowadził chyba... Na początku jeszcze nie było opcji tworzenia treści powyżej jakiegoś tam czasu i potem weszły te trzy minuty. I ja byłam w stanie wreszcie się rozwinąć i wypowiedzieć jakieś dłuższe i bardziej ważkie kwestie. No i to zaczęło niesamowicie śmigać. Ja myślałam w ogóle, że będę robiła to po godzinach na początku, że ten TikTok będzie czymś takim dodatkiem do mojej pracy. Influencerskiej właśnie, bo to była moja główna źródło zarobku i tak pracowałam. Ale okazało się, że tych wiadomości prywatnych jest tak strasznie dużo i tych kobiet, które potrzebują pomocy ode mnie jest tak dużo,

Przestałam być w stanie ogarniać to po godzinę i stwierdziłam, no dobra, czyli w jedną stronę albo w drugą. Jeżeli mam faktycznie realnie móc pomagać tym potrzebującym osobom, to chyba muszę uczynić z tego swoją główną ścieżkę zawodową, no bo nie dam rady łączyć dwóch rzeczy. I w ten sposób narodziła się moja coachingowa kariera, gdzie coaching stał się moim pełnoetatowym zawodem. I w tym momencie mam czas pomagać kobietom na pełen absolutnie etat i poświęcać się temu w pełni. Działalność influencerska, oczywiście dalej mam w ogóle bardzo ciepłe uczucia względem niej. Za nami Dzień Kobiet i bardzo chciałabym, żeby ta rozmowa była takim lekko spóźnionym prezentem dla naszych słuchaczek.