W co gra Rosja? | Z dystansu

Dzień dobry. Słuchacie państwo podcastu Polityki Insight z dystansu. W tej audycji rozmawiamy o najważniejszych wydarzeniach międzynarodowych, obserwujemy potyczki mocarstw i analizujemy politykę europejską. Poświęcamy uwagę sprawom bezpieczeństwa, obronności i przyglądamy się przemysłowi zbrojeniowemu. Nazywam się Marek Świerczyński i prowadzę dział bezpieczeństwa i spraw międzynarodowych Polityki Insight. Zapraszam na dzisiejszy odcinek. Jest piątek, 22 sierpnia. Tydzień temu od spotkania Trump-Putin na Alasce zaczęło się niesłychane dyplomatyczne przyspieszenie, którego celem ma być zakończenie wojny Rosji z Ukrainą, doprowadzenie do porozumienia pokojowego i objęcie Ukrainy takimi gwarancjami bezpieczeństwa Zachodu, by agresja się nie powtórzyła.

Innymi słowy, spod tego czerwonego dywanu zaczęły wyłazić brudy pod niego zamieczone. Oczywiście, że tak, dlatego że znów, jeśli popatrzymy na protokół rozbieżności pomiędzy, tak jak to Rosjanie lubią mówić, kolektywnym Zachodem plus Ukraina i Rosją, to on się w zasadzie niewiele zmienił. Rosjanie oczekują ziemi. W zamian, w zasadzie za nic. To znaczy mówią, że oni chcą, żeby Ukraina oddała im cały obwód doniecki, czyli wycofała swoje siły z tego obwodu. Owszem, dzięki temu zgodzą się na zawieszenie broni czy zamrożenie tego konfliktu na obecnej linii kontaktowej. Dwa, żądają od Ukrainy, żeby stała się de facto państwem neutralnym, czyli nie przystąpiła do NATO. I mówią twarde nie w stosunku do tego, żeby na terytorium Ukrainy znalazły się zachodnie siły pokojowe.

to by się okazało, że w ogóle mamy bardzo dużo tej granicy z NATO i wcale NATO się nie przybliżało do tej Rosji. Teraz pytanie. Co dla Rosji oznaczałoby to, że Zachód miałby zaoferować Ukrainie gwarancje bezpieczeństwa porównywalne z artykułem 5 Traktatu Waszyngtońskiego? Czyli niejako faktyczna implementacja czegoś, co formalnie ma nie nastąpić. Oni do pewnych rzeczy podchodzą tylko i wyłącznie przez pryzmat swoich obaw, bo tak uczciwie, gdybyśmy sobie popatrzyli na to, co państwa sojuszu zrobiły od lutego 22 roku i przeczytali literalnie artykuł 5 Traktatu Północnoatlantyckiego, by się okazało, że w zasadzie, poza wysłaniem sił zbrojnych, ta pomoc wyczerpuje znamiona artykułu 5.

Czyli można powiedzieć tak, że pewnie nic się nie zdarzy na tym froncie zachodnim, dopóki Putin nie dogada się z Modim i z Xi Jinpingiem. Myślę, że tak. I teraz pojawia się pytanie, czy Modi i Xi będą w stanie na przykład powiedzieć do Putina, Wołodia, zgódź się na to, co ci Zachód oferuje, bo to i tak jest całkiem sporo. A wszyscy na tym zyskamy. Wszyscy na tym zyskamy, to jest po pierwsze. A po drugie... O prowokację nie jest trudno i o to, żeby za jakiś czas ten konflikt znowu wszedł w ostrą fazę. I paradoks polega na tym, że tak jak powiedzmy między wierszami czytać niektórych rosyjskich ekspertów, to w zasadzie oni też mówią, że Rosji byłoby potrzebna ta pierdyszka, czyli złapanie chwilowego oddechu.