Równość nie dla wszystkich | Słowa, które znaczą
Równość jest jednym z tych słów, które w debacie publicznej znaczą coraz więcej — i przez to coraz mniej. Czy jesteśmy równi tylko z samego faktu bycia ludźmi? Gdzie kończy się dążenie do równości, a zaczyna ingerencja w wolność? I dlaczego tak łatwo dostrzegamy nierówność wtedy, gdy dotyka „naszych”, a znacznie trudniej, gdy dotyczy innych?Antonina Tosiek, poetka i badaczka, oraz Leszek Jażdżewski, publicysta i politolog rozmawiają o równości i przywileju, wolności i sprawiedliwości, nierównych szansach oraz o tym, jak język równości może służyć zarówno emancypacji, jak i politycznej walce. Debatę prowadzi Andrzej Bobiński.
Zagraliśmy o nią, podjęliśmy na przykład jakieś ryzyko, więc ona nam się należy i z tego powodu jeżeli ktokolwiek będzie nas chciał ujednolicić, to to już jest wtedy larum grają, bo oni nam próbują to co nasze odebrać. A ja uważam, że to jest tylko i wyłącznie przywiązanie do przewagi i do właśnie utrzymywania hegemonii tak naprawdę. Myślę, że największy problem z równością jest właśnie taki, że w dyskursie publicznym zaczęło się o niej mówić jako o czymś, co jest kwiatkiem do kożucha. To znaczy zajmujecie się równością, bo nie macie większych tematów. W czymże jest równość? Przecież jest czymś tak absolutnie właśnie sfetyszyzowanym, ale też zdemonizowanym, bo równość zaczyna funkcjonować w debacie publicznej jako jakiś taki straszak związany z tym, że o Boże, nie można wchodzić do takiej albo do innej toalety, albo nie mogą, nie wiem, zapraszać Grzegorza Brauna na uniwersytet, a już nie wiem, Rafała Trzaskowskiego zaprosili i jeszcze mu powiedzieli fajnie, Rafał, słuchasz spoko muzy.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Równość jest jednym z tych słów, które w debacie publicznej znaczą coraz więcej — i przez to coraz mniej. Czy jesteśmy równi tylko z samego faktu bycia ludźmi? Gdzie kończy się dążenie do równości, a zaczyna ingerencja w wolność? I dlaczego tak łatwo dostrzegamy nierówność wtedy, gdy dotyka „naszych”, a znacznie trudniej, gdy dotyczy innych?
Antonina Tosiek, poetka i badaczka, oraz Leszek Jażdżewski, publicysta i politolog rozmawiają o równości i przywileju, wolności i sprawiedliwości, nierównych szansach oraz o tym, jak język równości może służyć zarówno emancypacji, jak i politycznej walce. Debatę prowadzi Andrzej Bobiński.