Prezydent się przegrzał | Nasłuch

I to jest przykład z jednej strony tych cen paliw, Z drugiej strony kryptowalut, ale z trzeciej strony też na przykład tej ustawy o osobie najbliższej. To znaczy, że przez te weta Karol Nawrocki oddaje w pewnym sensie inicjatywę rządowi i sejmowi i to sejm z rządem wybierają pole bitwy. Rząd pewnie ma trochę pod górę z prezydentem i niewątpliwie te różne weta się nie przysłużyły wrażeniu skuteczności tego rządu, ale z drugiej strony na tym konflikcie i o tym moim zdaniem mówiliśmy już u zarania tej kohabitacji, że obie strony będą i zyskiwały i traciły na tak ostrym podziale i na tak ostrym konflikcie.

To znaczy te jakieś kłótnie i awantury o to, czy był jakiś raport, czy nie było raportu Radklyfa, czyli szefa CIA. To podśmiewanie się z informacji Donalda Tuska w Sejmie. Mam takie poczucie, że to jest kolejna sytuacja, w której Kancelaria Prezydenta czuje się tak pewnie i dlatego cały czas mnie to cofa do tego 6 sierpnia. Znaczy mam poczucie, że ta Kancelaria i chyba taka jest teza, z którą Ja się oswajam w trakcie tej rozmowy, że ta Kancelaria Prezydenta poczuła się zdecydowanie zbyt pewnie, że oni poczuli, że mogą wszystko, że cokolwiek zrobią, to będzie dobrze. A na kolejnych właśnie polach i w kolejnych płaszczyznach okazuje się, że nie do końca, że te rzeczy można z różnych względów I ze względów na dobrą czy złą wolę, czy ze względu na po prostu kontekst i sytuację, w której jesteśmy, to się okazują być właśnie, tak jak mówiliśmy na samym początku, mniejsze czy większe wpadki, żeby nie powiedzieć po prostu błędy.

To jest ten moment też, który może albo stworzyć wielkiego polityka, albo pogrzebać polityka miernego. I kryzys na prawicy jest dla Karola Nawrockiego zarówno szansą właśnie, żeby zrobił to, o czym ty mówisz, czyli doprowadził te skłócone partie do zwycięstwa wyborczego, wskazał kandydata na premiera, na którego się te wszystkie partie zgodzą. Co by go też wyzwoliło z tej zależności politycznej od Jarosława Kaczyńskiego, gdyby na przykład wskazał Zbigniewa Boguckiego albo Pawła Szefernackera albo jeszcze kogoś innego na premiera i gdyby ten kandydat zdobył większość głosów w Sejmie w głosowaniu nad wotum zaufania i gdyby ten rząd powstał. Prawdopodobnie miałby wówczas też prezydent współdecydujący głos co do obsady ministerstw, przynajmniej tych powiedzmy prezydenckich, tradycyjnych, czyli MSZ, czyli Ministerstwo Obrony Narodowej, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych.