Kraków to nie Polska | Nasłuch

Mieliśmy tam radnego miejskiego PiSu Michała Drewnickiego, który nigdy nie był posłem, dopiero walczy o szerszą rozpoznawalność. Nie ma jeszcze tego prezydenckiego formatu. Aleksandra Owca jest wprawdzie współprzewodniczącą partii Razem, ale nie ma tej rozpoznawalności pewnie nawet w Krakowie, co Adrian Zandberg i tej marki osobistej. Daria Gosek-Popiołek z kolei jest posłanką z Krakowa, ale też nie należy do liderów Lewicy. Nie jest w rządzie i wreszcie Michał Klimek z Korony był jakimś raczej nieporozumieniem kampanijnym i trudno było oczekiwać od niego wielu sukcesów. Nie dość, że stawka była niska, to jeszcze jakby programowo kandydaci obniżali poziom emocji po tej bardzo rozemocjonowanej, pełnej też hejtu kampanii referendalnej, która miała miejsce w pierwszych miesiącach 26 roku.

Według exit pola OGB przeprowadzanego w dniu wyborów oczywiście, razem może liczyć na prawie 10% poparcia w Krakowie. Lewica znacznie mniej, jeśli dobrze pamiętam, około 6%. Owca zdobyła 6 i 9. To pokazuje też, że nawet współprzewodnicząca partii, mając Bardzo dobrą, zaangażowaną kampanię, mając świetne, zmobilizowane struktury. Goszcząc w tym mieście bardzo często Adriana Zandberga, który rok wcześniej uzyskał świetny wynik w Krakowie w wyborach prezydenckich i który robił z owcą kampanię door to door, rozdawał gazetkę, był tam rzeczywiście zaangażowany. Nie udało jej się dobić do poziomu poparcia własnej partii.

Dla mnie tutaj są dwa aspekty wyniku gosek-popiołek. Po pierwsze przeszacowanie, o którym ty wspomniałeś. Jeśli kandydatka lewicy była przeszacowana we wszystkich sondażach, a w niektórych bardzo wyraźnie, myślę tutaj o Ibrisie, to każe zadać sobie pytanie, czy też cała lewica nie jest przeszacowana, aby w wyborach parlamentarnych. Po drugie, Lewica żyje w przeświadczeniu, że jest silniejsza od partii Razem i być może tak jest. Natomiast mieliśmy teraz wybory krakowskie, które tego nie potwierdziły, a wcześniej mieliśmy wybory prezydenckie, w których Adrian Zandberg minimalnie pokonał Magdalenę Biejat. Wreszcie, zarówno Magdalena Biejat, jak i Daria Gosek-Popiołek nie przekroczyły 5% w tych swoich potyczkach prezydenckich.

Jest bardziej w tym momencie podobna elektoratowo, ale też programowo, jeżeli pamiętamy o tym, że te sprawy światopoglądowe zeszły zdecydowanie na dalszy plan do Koalicji Obywatelskiej niż do Razem. Ja jeszcze podbiję, bo Andrzej mówił o argumencie tym terytorialnym. Ja bym to podbił jeszcze argumentem demograficznym, bo Razem ma dobre dojście do wyborców młodszych. Alewica nie ma takiego dojścia żadnego i łowi wśród starszych wyborców, wśród których z kolei bardzo silna jest Koalicja Obywatelska. Więc właśnie patrząc na to zupełnie racjonalnie, abstrahując od podziałów rząd, opozycja, od emocji, od wszystkich osobistych konfliktów, które narosły w ciągu ostatnich lat między formacją Czarzastego a Zandberga i Owcy, to widać, że

Sądzę, że to byłoby bardzo korzystne również dla Razem, które by ewidentnie wtedy poszło w stronę właśnie trzeciodrogowości, a nie lewicowości i Adrian Zandberg byłby Szymonem Hołownią tych kolejnych wyborów. Chyba, żeby się pojawił jakiś jeszcze inny Szymon Hołownia, bo zgadzam się z Aśką, że ten wynik Łukasza Gibały pokazuje, że no i jest popyt na jakąś taką siłę jeszcze inną niż te, o których rozmawiamy. Trudno będzie oczywiście w tę niszę wskoczyć komuś teraz, bo Gibała budował sobie tę pozycję przez lata w Krakowie, miał bardzo duże fundusze na to, żeby się też zbudować. W skali kraju jest to znacznie trudniejsze i konkurencja jest też silniejsza, więc ten wynik Gibały jest oczywiście nie do powtórzenia w skali kraju.

Ale na jakieś pięć, sześć, siedem procent pewnie jest przestrzeń dla takiej partii pięcio-ośmioprocentowej, co udowodniły zresztą wszystkie poprzednie kampanie i niewykluczone, że coś się jeszcze wykluje. Ale zasadniczo wspólna lista niewykluczone. Adrian Zandberg osobno idący śladem Szymona Hołowni i jakkolwiek paradoksalnie to brzmi Ryszarda Petru. Taki scenariusz też jest możliwy, a nowa siła też niewykluczona. No dobrze, zostawmy Kraków, przejdźmy na sekundkę do Warszawy. Wydarzeniem tego tygodnia w Warszawie była nieudana próba zebrania podpisów pod referendum, z kolei mającym na celu odwołanie Rafała Trzaskowskiego. To nie jest temat, o którym bardzo dużo się mówi, ponieważ no niełatwo poświęcić dużo czasu czemuś, co się nie wydarzyło.