STOP przemocy domowej

Wierzę, że mogę. Codziennie staram się żyć tak, jakby było to nowe życie. Codziennie cieszyć się każdym dniem, że to się wszystko poukładało. Także codziennie cieszę się z tego, co mam. Naprawdę. Z tego, co zyskałam. Pani Kasia naprawdę dla mnie oddała serce. Ja tak to widzę, że oddała po prostu serce. Bo walczyła, walczyła bardziej niż ja. Ja myślałam, że się po prostu już do niczego nie nadaje, że ja już po prostu, to już jest koniec. A pani Kasia mówi, że o nie, nie, to nieprawda. I teraz jej za to dziękuję. Pani Anita zgłosiła Panią Katarzynę do konkursu Policja, od którymi pomógł i jury złożone z laureatów poprzednich edycji konkursu zwróciło uwagę właśnie na tę historię.

Zadzwoniłam więc do Pani Katarzyny Cader, młodszego aspiranta z Komisariatu Policji w Kluczach Komendy Powiatowej Policji w Olkuszu i zapytałam jak wspomina historię Pani Anity. Początek był taki, jak właściwie każda jedna historia kobiety dotkniętej przemocą ze strony męża. Wiadomo, przychodzi taka zapłakana, rozczęsiona kobieta. Tutaj faktycznie ta pani Anita, no młoda, fajna dziewczyna z dwójką dzieci, no i zaczyna opowiadać tą swoją historię. Co mi się u niej spodobało, to to, że ona tak jakby od początku chciała coś zmienić. Ona wiedziała, że nie może tak być, że to jest jednak Złe i chciała zrobić to przede wszystkim dla tych swoich dzieci, bo ten mąż wyganiał ich z domu w zimie, na mrozie, gdzieś tam w jakichś kapciach i tak dalej przed tym domem stali, przez jakieś okienka.

No także w pewnym sensie to ja jestem chyba tak samo szczęśliwy jak pani Ella ze swoim sukcesem. Nie zdawałem sobie sprawy, że aż tak daleko to wszystko zabrnęło. Bardzo, bardzo miłe uczucie. No i takie motywujące do dalszej pracy. Pierwszą reakcją pani Katarzyny na wieść o zostaniu laureatem konkursu też było zaskoczenie. Ja to w ogóle nie wierzyłam. Pamiętam jak dziś, bo to był taki szok. Miałam ostatni dzień urlopu, poszłam do fryzjera, siedzę pod tymi suszarkami, pod tym wszystkim, a tu dzwoni jakieś 47. Ja mówię, Boże, znowu ktoś z komendy dzwoni. I tak wyszłam, pamiętam, odbieram, a tu komenda główna, aż sobie siadłam i mówię, niemożliwe. Także ja przeżyłam naprawdę duży szok, bo faktycznie Anita wspominała, że chciała mnie zgłosić, ale ja mówię, wie pani co pani Anita, to jest taki mały wieś i komisar, gdzie tu jaki konkurs, jak pani chce, ale tak jak mówię, totalnie, totalnie w takie coś w ogóle nie wierzyłam.

Zapytałam Pana Tomasza, czy na tym spotkaniu czuło się jakąś specjalną energię. Tak, bo tu przecież parę lat się nie widzieliśmy, a w rozmowach czy coś, to tak jak to by było tydzień temu. Ja myślę, że nikogo z przypadku na tej sali nie było. Że to są osoby, które wiedzą co robią i chcą pomagać innym. Bardzo dziękujemy paniom Anicie, Krystynie i Elżbiecie, że zechciały opowiedzieć nam swoje historie. Funkcjonariusze, których te panie zgłosiły do konkursu, to przypomnę. Młodszy aspirant Katarzyna Cader z Komisariatu Policji w Kluczach, Komendy Powiatowej Policji w Olkuszu. Komisarz Tomasz Szepietowski z Komendy Powiatowej Policji w Siemiatyczach oraz starszy aspirant Rafał Zduniak z III Komisariatu Policji w Łodzi, Komendy Miejskiej Policji w Łodzi.