Wojna na Pacyfiku. Rabaul 1943. Ostatnia misja gen. Walkera

A i z tego też tytułu, kiedy tylko informacje o... lotach bojowych generała Walkera dotarły do jego dowódcy, czyli do generała Kenneya, przepraszam tutaj za literówkę, za pomylenie nazwisk w prezentacji. generał Kenney, czyli dowódca 5 Armii Lotniczej, zaczął zabraniać mu tego typu misji. Dlaczego? Zdawano sobie sprawę z czego? Tutaj mamy właśnie zdjęcie po prawej obu dowódców. Zdawał sobie sprawę, że zestrzelenie samolotu z generałem Walkerem byłoby dużym problemem dla Amerykanów. Po pierwsze generał mógłby zginąć, ale jeszcze gorszym scenariuszem było to, że generał mógłby dostać się do niewoli, co oczywiście Japończycy po pierwsze wykorzystaliby propagandowo, a po drugie zawsze istniało ryzyko, o czym generał Kennedy wspominał w swoich pamiętnikach, że Japończycy mogą po prostu torturować więc tak długo, aż wszystko wyśpiewa.

No a jednak dowódca amerykańskiego lotnictwa bombowego, czy dowódca amerykańskiego dowództwa lotnictwa bombowego 5 Armii Lotniczej, No jednak miał pewną wiedzę, miał bardzo dużą wiedzę, jeżeli chodzi o działanie amerykańskiego lotnictwa na obszarze, jego słabościach, siłach, lokalizacji. Japończycy nie przepuściliby takiej okazji, aby, że tak powiem, pogłębić swoją wiedzę względem tego. Ale tutaj generał Kenney ustnie zabronił generałowi Walkerowi wykonywania tego typu misji. Co oczywiście nie spotkało się z pozytywnym odbiorem ze strony generała Walkera, który zaczął ignorować zalecenia przełożonego i dalej brał udział w misjach bojowych.

Na to, jak już wspomniałem wcześniej, nałożył się pewien konflikt personalny, to znaczy generał Kenney starał się zastosować taktykę działań do istniejących warunków, czyli preferował chociażby ataki z niskiej wysokości, ataki o charakterze bardziej szturmowym, mającą na celu wyeliminowanie... chociażby japońskiej żaglugi czy japońskiego lotnictwa. Tymczasem jednak generał Walker ciągle wykazywał przywiązanie do tej doktryny bombardowania za dnia ze średnich i dużych wysokości, aby chociażby atakować cele japońskie. Tu jednak trzeba przyznać, że taktyka... której zwolennikiem był generał Kenne i była bardziej skuteczna, jeżeli chodzi zwłaszcza o zwalczanie japońskiej żeglugi. Natomiast generał Walker, cóż, bez wątpienia był człowiekiem pracowitym, ale z drugiej strony był też człowiekiem upartym, który jednak lubił postawić na swoje i ten konflikt personalny narastał.

I w końcu znalazł on finał w 5 stycznia 1943 roku nad Rabaunem. co właśnie jest tematem tej ostatniej misji generała Walkera. Czego dotyczył konkretnie ten konflikt? Ten konflikt dotyczył sposobu prowadzenia walki. Tutaj, jak już powiedziałem, generał Walker upierał się jednak za nalotami za dnia, ze średniej i dużej wysokości, czyli nalotami precyzyjnymi na poszczególne cele, takie jak chociażby lotnisko, czy statki, czy okręty. Ale z drugiej strony generał Walker, generał Kenney uważał, że należy atakować z niższego pułapu, wykorzystywać ataki o charakterze szturmowym.

Spierano się o różne rzeczy, począwszy właśnie od to, jak stosować lotnictwo bombowe, skończywszy na tak niby prozaicznych rzeczach, na jaką długość nastawić zapalnik w bombie. Bo generał Kenney uważał, że należy nastawić zapalnik bez zwłoki, po to, aby bomba od razu eksplodowała po trafieniu w cel, a tymczasem generał Walker uważał, że zapalniki powinny mieć pewną zwłokę. Czyli po prostu ta kwestia dotyczyła... od rzeczy mniej istotnych do rzeczy, powiedzmy, fundamentalne. Ten spór narastał, ale przede wszystkim osią niezgody było to, że generał Walker, czyli bohater dzisiejszej prezentacji, dalej wykonywał misje bojowe, pomimo że generał Kenny, jego jednak, nie oszukujmy się, przełożony, Mu tego zabronił.