Wojna na Pacyfiku. Rabaul 1943. Ostatnia misja gen. Walkera

Forsowanie nalotów strategicznych na cele przemysłowe, na miasta przeciwnika po to, aby w ten sposób złamać potęgę gospodarczą wrogiego państwa i rzucić na kolana. Właśnie tacy ludzie jak m.in. Kenneth Walker, ale także inni członkowie mafii bombowej odłożyli fundamenty pod rozwój amerykańskiego lotnictwa strategicznego. Stany Zjednoczone były w tej dobrej sytuacji, że dzięki podświadaniu potężnego przemysłu lotniczego mogły wprowadzić do służby tysiące ciężkich bombowców, które w II wojnie światowej w roku 1944 de facto złamały niemiecki przemysł paliwowy i przyspieszyły upadek III Rzeszy. A w 1945 spaliły miasta japońskie i przyspieszyły kapitulację Japonii, czego ukoronowaniem były ataki atomowe na Hiroshima i na Nagasaki.

Spierano się o różne rzeczy, począwszy właśnie od to, jak stosować lotnictwo bombowe, skończywszy na tak niby prozaicznych rzeczach, na jaką długość nastawić zapalnik w bombie. Bo generał Kenney uważał, że należy nastawić zapalnik bez zwłoki, po to, aby bomba od razu eksplodowała po trafieniu w cel, a tymczasem generał Walker uważał, że zapalniki powinny mieć pewną zwłokę. Czyli po prostu ta kwestia dotyczyła... od rzeczy mniej istotnych do rzeczy, powiedzmy, fundamentalne. Ten spór narastał, ale przede wszystkim osią niezgody było to, że generał Walker, czyli bohater dzisiejszej prezentacji, dalej wykonywał misje bojowe, pomimo że generał Kenny, jego jednak, nie oszukujmy się, przełożony, Mu tego zabronił.