Łowcy Niemców

Ale to nie wystarczało i właśnie dlatego powołano takie specjalne jednostki Feldjäger. I zobaczmy, co to oznacza dla Wehrmachtu. No bo Niemcy no mają tą swoją Feld-Jandarmerie, tą żandarmerię polową, która no tak jak w każdej armii no nie lubi się żandarmów, ale żandarmi pilnują porządku. Wlepiają mandaty, mogą dokonywać aresztowań, no pilnują dyscypliny. Nikt nie lubi żandarmów w żadnej armii, ale oni są potrzebni w każdej armii. No więc Niemcy mają od początku wojny żandarmerię polową, mają też tajną policję polową, ten Geheimfeldpolizei, ale to już nie wystarcza. I pojawia się coś zupełnie innego, dlatego że Feldjägerzy i dowództwa Feldjägerskie, czyli Feldjägerkommandos, podlegają bezpośrednio Naczelnemu Dowództwu Wehrmachtu, OKW.

To jest o tyle ciekawe, że z koncepcji kontroli wojsk lądowych rozszerza się to na cały Wehrmacht, na wszystkie rodzaje sił zbrojnych i jeszcze na Waffen-SS. I Feldjägerzy to są jednostki, które mają niesamowitą władzę i sprawczość. Dlatego, że dowódcy, wysocy dowódcy tej formacji mieli status i uprawnienia dowódców armii. W tym mieli władzę dyscyplinarną. I mogli usuwać ze stanowisk dowódców do szczebla armii włącznie. Wszczynać postępowania przed sądami wojskowymi, a także uruchamiać w pewnym momencie sądy doraźne. Nie mieli prawa ci dowódcy ingerować kwestie taktyczne, ale mogli sobie podporządkować wszystkie oddziały w ich odpowiedzialności, jeżeli uznali te jednostki za rozbite bądź zdemoralizowane.

Chodzi się w głowę, jakim cudem żołnierze z garnizonu na Krecie walczą pod Garwolinem. Albo dlaczego w Panterach, które zdobyli powstańcy na Woli, bierze się żołnierza z 11 Dywizji Pancernej, jak czołg jest z 19? O co tu chodzi? Skąd oni się tam wzięli? A no, zostali po prostu złapani na jakimś dworcu. Na kontroli na moście. Ale w ogóle dużo takich jednostek Feldjägerów stworzyli Niemcy?

Pod koniec 1943 roku, można powiedzieć na gwiazdkę, na Boże Narodzenie w 1943 roku, powstają trzy bataliony Feldjäger, które potem wiosną 1944 roku przekształcono w trzy dowództwa pułków. I ostatecznie każdy z takich pułków składał się z pięciu batalionów. Czyli w sumie sformowano 15 batalionów Feldjägerskich. I dowództwa trzech pułków, które miały oznaczenie Feldjäger Kommando 1, 2, 3, Była czapa, czyli właśnie dowództwo pułkowe, którym zarządzał generał, generał Feldiegrów. On miał sąd pod sobą bezpośrednio, kilkudziesięciu oficerów, tak zwanego głównego sędziego, a w każdym batalionie danego pułku był sąd doraźny.

I te patrole myszkują, jeżdżą na wpasie na przykład całej grupy armii. Niemcy utworzyli trzy takie pułki, kierując je na front wschodni wiosną 1944 roku. No to już była pewna zmora dla niemieckiego wojska na wschodzie, bo tak jak powiedziałem, to była jedyna Swoim rodzaju jednostka, oni także mogli sobie podporządkować i wykorzystać policję. Na przykład kapitan dowódca takiego lotnego patrolu wchodził do komendy danej policji i mówił, zabieram pluton żandarmerii, zabieram pluton policji porządkowej, robimy obławę, robimy blokadę takiej i takiej drogi, wykonać. I każdy policjant, esesman, lotnik, żołnierz wojsk lądowych, marynarz musiał mu się podporządkować. I te jednostki Feldjäger, one w pełni manifestują swoją obecność na froncie wschodnim latem 1944 roku, potem oczywiście także jesienią 1944 roku.

I kiedy Niemcom rozpada się latem 1944 roku front wschodni, to nagle te komanda, one są wszędzie. Czy to jest Łomża, czy to są Siedlce, czy to jest granica z Prusami Wschodnimi. Oni się pojawiają na przedpolach Krakowa, a widać ich w Radomiu. To nie są duże siły, ale są niezwykle skuteczni w zaprowadzaniu porządku. I w Polsce, okupowanej w Polsce, w 1944 roku widzimy działalność Feldjäger Kommando 2, a przede wszystkim działalność Feldjäger Kommando 3. I tam dowódcą tego pułku jest generał Karl Hans von Schelle. Doświadczony frontowiec, mający za sobą kilka lat służby liniowej, doszedł do szczebla dowództwa korpusu w normalnym Wehrmachtzie, że się tak wyrażę. Jest generałem porucznikiem, potem generałem piechoty, czyli generałem trzygwiazdkowym, czyli to jest generał, który może dowodzić armią.

I on się 25 lipca 1944 roku zjawia ze swoim sztabem, oczywiście w Warszawie. I wizyta generała Hansa Karla von Schelle w Warszawie 25 lipca 1944 roku to jest młot na niemiecki chaos w tym mieście, bo mówiłem o tym w jednym z odcinków. Niemcy się ewakuują, Niemcy przyjeżdżają, mnóstwo rozbitków drugiej armii przechodzi przez Warszawę. Przez te mosty ciągną niemieckie szpitale polowe, ale ciągną też pododdziały tyłowe dywizji, korpusów, rozbite bataliony. Mnóstwo żołnierzy niemieckiej drugiej armii przechodzi przez miasto, a jednocześnie w mieście rozładowują się wciąż jakieś pociągi przywożące jeszcze spóźnionych żołnierzy do już rozbitych gdzieś na froncie jednostek. Oni nie mają co ze sobą zrobić. I nagle właśnie 25 lipca ta Warszawa, która podlega a to 9 Armii ze strony Wojsk Lądowych, a to 6 Flocie Powietrznej ze strony Luftwaffe, nagle jeszcze zaczyna podlegać Feldjäger Kommando 3, które to Feldjäger Kommando 3 nie podlega ani 6 Flocie Powietrznej, ani 9 Armii.