Klątwa dziesięciu dywizji

W kolejnym odcinku podcastu Wojenne Historie witają Was Kamil Kawalec i Norbert Bączyk. Ten podcast powstaje dzięki wsparciu naszych patronek i patronów, za co im bardzo dziękujemy. Jeżeli Ty też uważasz, że nasze treści są tego warte, możesz dołączyć do tego grona i wesprzeć nas w serwisie patronite.pl. W czasie II wojny światowej Niemcy sformowali ponad 40 dywizji pancernych, ale nigdy nie mieli do dyspozycji na jednym kierunku operacyjnym więcej jak 10 silnych takich jednostek. Norbert, porozmawiajmy dzisiaj o tym, czy prawdą jest stwierdzenie, że to niemieckie dywizje pancerne decydowały o zwycięstwach armii Hitlera podczas II wojny światowej. Na ile to stwierdzenie miało tak naprawdę pokrycie w rzeczywistości, a na ile była to skuteczna kreacja propagandowa, która no jakoś przesłoniła nam obraz tej armii wciąż w dużej mierze opartej przecież na tradycyjnej piechocie, no i trakcji konnej.

Drużynę trzeba cały czas rewitalizować, wprowadzać nowych graczy, pobierać nowych graczy ze szkółki piłkarskiej. Drużyna jest żywym organizmem. Dostosowujemy skład drużyny do przeciwnika. Nie zawsze mamy najlepsze karty w rękach. I historia niemieckich wojsk pancernych i decyzji, jakie podejmowano w Berlinie, jakie podejmowano w Cosen, gdzie zmieściło się dowództwo wojsk lądowych, to to jest historia, jak Niemcy potrafili, a potem już nie potrafili, zestawić tego składu. Jak rozproszyli potencjał swoich dywizji pancernych, jak nie byli w stanie własną organizacją, systemem tworzenia i zwielokrotniania własnych wojsk nadążyć za celami politycznymi, które stawiał im przywódca, czyli Adolf Hitler.

Hitler podjął już bowiem decyzję, że Francja to za mało, że czas ruszyć na wschód, że wreszcie wypełnić trzeba tą wielokrotnie powtarzaną frazę o skrzeszeniu tego dawnego marszu niemieckich rycerzy na wschód. Tyle tylko, że armia niemiecka do podboju Związku Radzieckiego nie jest przygotowana w żaden sposób. Już abstrahując to, że Niemcy toczą wojnę na zachodzie, że przestawili przemysł na produkcję okrętów podwodnych, armat przeciwlotniczych, no to w żaden sposób Wehrmacht nie jest zoptymalizowany do wojny w Rosji, ponieważ musi kampanię w Rosji zaplanować tak, jak zaplanował kampanię przeciwko Polsce, a nie tak, jak zaplanował kampanię przeciwko Francji.

W tym momencie mając 12 dywizji w ofensywie ma się w nich mniej czołgów niż w tych 9 na początku. W ogóle następują w armii niemieckiej takie nieco dziwaczne ruchy, na przykład grupa pancerna, pierwsza grupa pancerna. walcząca w ramach Grupy Armii Południe. Niemcy tam zaczynali z pięcioma dywizjami pancernymi, dziewiąta dywizja pancerna zostaje przesunięta w rejon Kurska, jedenasta dywizja pancerna z Grupy Armii Południe trafia do Grupy Armii Środek, walczy o Moskwę i marszałek Rundstedt walczący na południu, on został z trzema dywizjami pancernymi, doszedł do Rostowa nad Donem, przeszedł całą Ukrainę, doszedł tam z trzema dywizjami pancernymi. Z 13, z 14, z 16 i z trzema dywizjami zmotoryzowanymi. Z Wikingiem, z Leibstandarte SS Adolf Hitler, z 16 Dywizją Piechoty Zmotoryzowanej.

Że w ramach strat i reorganizacji rozwiąże się 22-27 dywizję pancerną. Niemcy formują nowe dywizje pancerne, przekształcają de facto dywizję pancerną, dywizję Grossdeutschland, tworzą realne dywizje pancerne, formalnie dywizje grenadierów pancernych Waffen-SS, Leibstandarte SS, Adolf Hitler, Das Reich, Totenkopf. To oznacza, że w teorii liczba niemieckich dywizji pancernych na początku 1943 roku przekracza już 30. Ale z powodu tej katastrofy Stalingradu, Tunezji ponownie zostaje zredukowana. Niemcy... No tkwią w niemożności zwiększenia swojego potencjału na froncie wschodnim powyżej 20-21 dywizji pancernych. Wciąż są w tym samym miejscu co w roku 1941.

Trzeba było wycofać do Włoch Leibstandarte SS Adolf Hitler. Niemcy przegrali, Niemcy zaczynają się cofać na Ukrainie, tracą Smoleńsk bardziej na północy, cofają się na Białoruś, na Ukrainie cofają się za Dniepr, nie są w stanie utrzymać linii Dniepru. Jesień 1943 roku to jest początek pogromu Wehrmachtu. No i Niemcy nie mają za bardzo pomysłu, co z tym wszystkim zrobić, bo nie są w stanie jednocześnie odbudowywać swoich dywizji pancernych i formować nowych, a podjęli decyzję, że będą formować mnóstwo nowych dywizji, że odbudują dywizje stalingradzkie 14, 16, 24. że będą formować nowe dywizje pancerne Waffen-SS, takie jak Hitlerjugend, czy 9, 10 na ten przykład. Że będą odbudowywać i formować dywizję pancerną Luftwaffe, dywizję Hermann Göring.

Nie zdziałały wiele, a i tak już ze względu na zagrożenie inwazją na Francję, inwazją aliancką, trzeba zacząć znowu rotować. Trzeba, jak powiedziałem, wycofywać te dywizje ze frontu wschodniego na obszar zachodniej Europy. Odbudowywać je tam i przygotowywać do odparcia inwazji we Francji. W efekcie czego Niemcy stopniowo wiosną 1944 roku formują na obszarze Francji zgrupowanie de facto 11 dywizji pancernych, tak Wehrmachtu jak i Waffen-SS. Mamy tam drugą, dziewiątą dywizję pancerną, jedenastą dywizję pancerną, dwudziestą pierwszą dywizję pancerną, dywizję pancerną Leer to jest zupełnie nowa dywizja, 116 zupełnie nowa dywizja pancerna, mamy tam pierwszą, drugą dywizję pancerną SS, dwunastą, dziewiątą, dziesiątą. Ale zobaczmy, jeżeli bitwa o Francję zgodnie z dyrektywą Hitlera z jesieni 1943 roku ma być tym decydującym starciem z aliantami, mają Niemcy odeprzeć tą inwazję i dzięki temu uzyskać jeszcze jakieś szanse w tej wojnie, to zobaczmy na tak super ważnym kierunku strategicznym jak front zachodni,

Nie ma już nawet czegoś takiego, jak w bitwie pod Kurskiem kiedy Manstein miał dziewięć dywizji w jednym rzucie, dywizji pancernych. No ale po ile dywizji udawało się wtedy zbierać Niemcom? Cztery, pięć dywizji. Na przykład w rejonie Kowla, wiosną 1944 roku, Niemcy zebrali czwartą dywizję pancerną, piątą dywizję pancerną, odbudowywaną, tworzoną w pełni jako dywizja pancerna, piątą dywizję pancerną SS Viking. Tam pojawia się na rewitalizację niemiecka XX Dywizja Pancerna. Nawet w Normandii, w tym szwerpunkcie niemieckiej strategii, w rozumieniu kampania na froncie zachodnim latem 1944 roku, a się późną wiosną, jak zobaczymy, jak alianci tam lądują, no to Niemcy mogą w pierwszej kolejności rzucić tam do walki trzy dywizje. 21. Hitlerjugendler, potem ściągają 2.

I widać na przykładzie tej historii. Że niemieccy specjaliści krok po kroku w tych latach trzydziestych zbudowali sobie armię do podboju Francji. Byli jak sprinter, ale Hitler był tak ambitny, że kazał im biec w maratonie. Jak ten starożytny maratończyk. Wehrmacht tego biegu nie przeżył. To już wszystko w dzisiejszym odcinku. Dziękujemy, że byliście z nami do końca. Pamiętajcie, że nowych odcinków podcastu możecie słuchać w każdy poniedziałek, środę i piątek. Zapraszamy i do usłyszenia.