Dylematy marszałka Szaposznikowa. Droga do „Barbarossy”

I to dotknęło między innymi Szaposznikowa, który w maju 1940 roku dostał tytuł marszałka. Po czym w sierpniu zwolniono go ze stanowiska i zastąpił go właśnie Miereckow, który dostał stopień generała armii. A pamiętajmy, że potem, na początku 1941 roku, Miereckowa zastąpił Żukow i tak naprawdę w ciągu paru miesięcy Armia Czerwona miała trzech szefów sztabu generalnego. A jednocześnie w ramach biura politycznego też się kotłowało, bo Woroszyłow Stracił stanowisko ministra obrody na rzecz Timoszenki, który też dostał marszałka. A potem wiosną 1941 roku kotłowało się dalej. I tak jak kotłowało się na najwyższych szczeblach dowództwa Armii Czerwonej, tak cała Armia Czerwona przekształcała się. I po kampanii, zwłaszcza niemieckiej we Francji, zapadła decyzja, że będzie tworzonych dużo dywizji pancernych.

Kiedy znowu zmienił się szef sztabu generalnego, Żukow, generał armii Żukow, zastąpił Miereckowa. Zapada decyzja, że armia musi posiadać 314 dywizji. I wydarzenia polityczne. Armia niemiecka wymusiła na Bułgarii przystąpienie do Osi. Jugosławia przystępuje do Osi. To są wydarzenia polityczne. Które ściągają uwagę Stalina na kierunek południowy. Na Ukrainę, na Besarabię, że Armia Czerwona musi działać na kierunku także bałkańskim, a nie tylko na najważniejszym, tym warszawsko-berlińskim. Ale Niemcy gniotą Jugosławię w kwietniu 1941 roku w sposób bezwzględny. Koncepcja, że może Brytyjczycy będą wojować z Grecji, zaatakują Niemców gdzieś na Węgrzech, ona w kwietniu 1941 roku rozpada się jak domek z kart.

Stalin nie chciał prowokować otwarcie Hitlera. Miał nadzieję, że te procesy, które zapoczątkował Szaposznikow, Które potem prowadził Miereckow. Potem nowy szef sztabu generalnego Żukow. Że proces rozwinięcia do pierwszej fazy wojny, ten przedmobilizacyjny zakończy się w Związku Radzieckim zanim Hitler ruszy na wschód. Tego chciał Stalin. Tego chciało dowództwo Armii Czerwonej. I to się prawie udało. W tym sensie się udało, że zdążyli. Zdążyli stworzyć struktury rozwinięcia mobilizacyjnego wielkiej armii przed 22 czerwca, ale nie zdążyli tej armii rozwinąć w praktyce przed 22 czerwca. Rozwijali ją potem w czerwcu, w lipcu, w sierpniu, a potem w ogóle już ją rozwijali do jakichś monstrualnych, jak powiedziałem, rozmiarów? Powiększając armię dwa razy w pół roku, mimo tych wszystkich klęsk.